રાજનીતિ ક્રૂર છે. રાજનીતિમાં સંબંધો, લાગણીવેડા, પૂર્વનાં સમીકરણો એ કાંઈ ચાલતું નથી. રાષ્ટ્રીય ફલક પર નરેન્દ્ર મોદીના આગમન બાદ દેશની રાજનીતિ અને સમીકરણો એ બધું જ બદલાઈ રહ્યું છે. મહારાષ્ટ્રમાં ભાજપા અને શિવસેનાના ૨૫ વર્ષના સંબંધો ખરાબે ચડયા છે. શિવસેના સાથેના સંબંધોનો અંત એ ભારતીય જનતા પાર્ટીની લાંબા ગાળાની યોજનાનો જ એક ભાગ છે. અત્યારે ટૂંકાગાળા માટે એ સંબંધો પૂર્વવત્ બને કે તૂટે, પરંતુ ભાજપાની રાજનીતિ એ છે કે, દેશમાં ફરી એક વાર એક નાના તમામ પક્ષોને ગ્રહણની પાછળ અદૃશ્ય કરીને ભાજપાએ એક શક્તિશાળી રાષ્ટ્રીય પક્ષ તરીકે ઊપસવું. મહારાષ્ટ્ર અને હરિયાણા- આ બંને રાજ્યોની ચૂંટણીઓ વખતે વડા પ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીએ દેશની રાજનીતિમાંથી ગઠબંધનની જરૂરિયાતોનો અંત લાવવા ભાર મૂક્યો હતો.

૨૦૧૪ની લોકસભાની ચૂંટણીમાં કોંગ્રેસના પરાજય બાદ દેશમાં જે રાજકીય શૂન્યાવકાશ પેદા થયો છે તેમાં પદાર્પણ કરવા વડા પ્રધાન નરેન્દ્ર મોદી અને ભાજપાના પ્રમુખ અમિત શાહ ઝડપભેર કામગીરી કરી રહ્યા છે. આ યોજનાના ભાગરૂપે ભાજપા તાત્કાલિક તેના સાથી પક્ષોને ફગાવી નહીં દે, પરંતુ મોદી સરકારના અસ્તિત્વ માટે કોઈ ખાસ મહત્ત્વ ન ધરાવતા તેના સાથી પક્ષો આજે ભાજપા સાથે કોઈ શરતો લાદી શકે અને સત્તામાં ભાગીદારી માટે કોઈ સોદાબાજી કરી શકે તેવી પરિસ્થિતિમાં નથી. મહારાષ્ટ્રમાં શિવસેનાની હાલત ખરાબ છે. ઉદ્ધવ ઠાકરે ભાજપાની સરકારમાં જોડાવા તત્પર છે, પરંતુ ભાજપા જ તેનાથી અંતર રાખે છે. શિવસેનાની આટલી દયામણી હાલત અગાઉ કદી નહોતી.

એક સમય હતો જ્યારે દેશમાં ભારતીય જનતા પાર્ટી બીજા પક્ષો માટે અસ્પૃશ્ય હતી. અટલ બિહારી વાજપેયીના ઉદય બાદ તેમના ઉદારમતવાદી ચહેરાના કારણે ‘૯૦ પછીનાં વર્ષોમાં કેટલાક પક્ષો તેમના સાથી બન્યા અને ૧૯૯૮માં ૨૪ જેટલા ભાગીદાર પક્ષોની બનેલી ભાજપાના નેતૃત્વવાળી એનડીએ સરકાર બની. રસપ્રદ વાત એ પણ છે કે, આજની નરેન્દ્ર મોદીના વડપણ હેઠળની એનડીએ સરકાર પણ ૨૯ જેટલા પક્ષોની બની. તેમાંથી બે પક્ષો સાથ છોડી ગયા છે. ૨૦૧૪ની ચૂંટણીઓ પહેલાં આ સાથીદારોની ખોજ કરવામાં આવી હતી, કારણ કે ભાજપાને પોતાને જ ખાતરી નહોતી કે તેને સ્પષ્ટ બહુમતી મળશે. ભાજપાએ હવે નવી વ્યૂહરચના અપનાવી છે. બીજી પાર્ટીઓ સાથે નવાં જોડાણો કરવાના બદલે બીજા પક્ષોના ચાવીરૂપ નેતાઓની જ આયાત કરવા માંડી છે. દા.ત. કોંગ્રેસના બીરેન્દ્ર સિંહ અને રાવ ઇન્દ્રજીત સિંહ, રાષ્ટ્રીય જનતા દળના રામક્રીપાલ યાદવ, રાષ્ટ્રીય લોકસમતા પાર્ટીના ઉપેન્દ્ર કુશવાહ અને નેશનલ કોન્ફરન્સના અજાતશત્રુ આનાં ઉદાહરણો છે.

ભાજપાનું ગેમ્બલિંગ

રાષ્ટ્રીય ફલક પર નરેન્દ્ર મોદીના ઉદય સાથે જ બધું બદલાવા માંડયું છે. મોદીના નામની જાહેરાત સાથે જ નીતિશકુમારની જનતા દળ (યુનાઈટેડ) પાર્ટીએ ભાજપા સાથે છેડો ફાડયો તે પહેલો સંકેત હતો. અલબત્ત, ભાજપા માટે આ મોટો જુગાર હતો. તેને મોટો ફાયદો બિહારમાં જ થયો અને નીતિશકુમારની પાર્ટીને મોટી પછડાટ મળી. પરિસ્થિતિ એવી પેદા થઈ કે નીતિશકુમારે તેના જબરદસ્ત વિરોધી એવા લાલુ પ્રસાદ યાદવ સાથે દોસ્તી કરવા જવું પડયું. દિલ્હીમાં મોદી સરકારની રચના બાદ નાના સાથી પક્ષોને હડસેલી મૂકવા માટે ભાજપાનો આત્મવિશ્વાસ વધ્યો અને મહારાષ્ટ્ર તથા હરિયાણામાં એકલા હાથે ચૂંટણી લડવાની રણનીતિ અપનાવી. જેનો તેને ફાયદો પણ થયો. આ બંને રાજ્યોમાં ભાજપાના મુખ્યમંત્રી તરીકે પ્રોજેક્ટ કરી શકાય તેવો એક પણ કેરિશ્મેટિક ચહેરો ના હોવા છતાં ભાજપા નરેન્દ્ર મોદીના સહારે તરી ગઈ અને એ બંને રાજ્યોમાં સરકાર પણ રચી દીધી. હરિયાણામાં ભાજપાએ કુલદીપ બિશ્નોઈના નેતૃત્વ હેઠળની હરિયાણા જનહિત કોંગ્રેસ સાથે છેડો ફાડયો. નોંધપાત્ર વાત એ છે લોકસભામાં આ બંને પક્ષોએ સાથે મળીને ચૂંટણી લડી કુલ ૧૦માંથી ૭ બેઠકો કબજે કરી હતી છતાં ભાજપાએ હરિયાણા જનહિત કોંગ્રેસને અલગ કરી એકલા હાથે ચૂંટણી લડી. આ જુગાર પણ સફળ થયો. ભાજપાને હરિયાણામાં જબરદસ્ત સફળતા મળી. મહારાષ્ટ્રમાં પણ લોકસભાની ચૂંટણી વખતે ભાજપા-શિવસેનાની યુતિએ કુલ ૪૮માંથી ૪૨ બેઠકો કબજે કરી હતી. એ જ મહારાષ્ટ્રમાં વિધાનસભાની ચૂંટણી વખતે ભાજપાએ તેના વર્ષો જૂના સહયોગી શિવસેનાથી અલગ થઈને ચૂંટણી લડવાનો જુગાર ખેલ્યો. ફાયદો ભાજપાને જ થયો. એક મોટા પક્ષ તરીકે ભાજપા ઊપસી. શિવસેનાને બાજુમાં હડસેલી સરકાર પણ રચી દીધી.

દક્ષિણનાં રાજ્યોમાં

દક્ષિણનાં રાજ્યોમાં ભાજપાનો હજુ પ્રભાવ નથી, પણ એણે પોતાનો પગદંડો જમાવવાના પ્રયાસનો આરંભ તો કરી જ દીધો છે. ૨૦૦૮માં ભાજપાએ કર્ણાટકમાં પહેલી જ વાર સરકાર રચી હતી, પણ તે પછીની ચૂંટણીઓમાં ભાજપાનો પરાજય થયો. તે પછી કર્ણાટકમાં ભાજપાએ નાની પ્રાદેશિક પાર્ટીઓ સાથે જોડાણ કર્યું. ૨૦૧૪ની લોકસભાની ચૂંટણીમાં ૧૨ બેઠકો જીતીને ભાજપાએ તેનો આત્મવિશ્વાસ પુનઃ પ્રસ્થાપિત કર્યો છે. તમિળનાડુમાં જયલલિતાને આવક કરતાં વધુ સંપત્તિના કેસમાં જેલમાં જવું પડયું અને જયલલિતાના પ્રતિસ્પર્ધી એવા એમ. કરુણાનિધિની ડીએમકે પાર્ટીને કોંગ્રેસ સાથે વાંકુ પડયું છે તેથી ભાજપા હવે કોઈપણ સાથી પક્ષની મદદ વિના તમિળનાડુમાં પગરણ માંડવા તૈયારી કરી રહ્યું છે. તમિળનાડુની નાની પાર્ટીના નેતા વાઈકો અને કેપ્ટન વિજયકાંત કે જેઓ એનડીએના સહયોગી રહ્યા છે તેમને પણ હવે દૂર કરવાની રણનીતિ ભાજપા અપનાવી રહ્યું છે.

દેશને કોઈ એક જ રાષ્ટ્રીય પક્ષ ચલાવે તે જરૂરી છે અને ભાજપા એ યોજનાના ભાગરૂપે નાના સાથી પક્ષોને તેમના કદ પ્રમાણે વેતરી રહ્યું છે, જે ખોટું પણ નથી.

ભારતીય જનતા પાર્ટીએ તેના સાથી પક્ષોને સોદાબાજી કરી ન શકે તેવી સ્થિતિમાં લાવી દીધા

દેશના પૂર્વ વડા પ્રધાન અટલ બિહારી વાજપેયીજીને ‘ભારત રત્ન’થી સન્માનિત કરવામાં આવ્યા. કમનસીબે તેઓ કેટલાક સમયથી કોઈ પ્રતિક્રિયા આપી શકવા શરીરથી સમર્થ નથી. અલબત્ત, આ નવાજેશથી દેશના કરોડો લોકોને ખુશી થઈ હશે તેમાં કોઈ શંકા નથી.

સહેજ ફ્લેશબેક જોઈએ. તા. ૮મી મે, ૧૯૫૩ના દિવસની આ વાત છે. દિલ્હીના રેલવે સ્ટેશન પર ૨૮ વર્ષનો એક યુવાન જેણે ધોતી અને કુર્તો પહેર્યો હતો, પોતાની શોલ લપેટીને થોડા સામાન સાથે ટ્રેનના સામાન્ય ડબ્બામાં પ્રવેશ્યો. તે યુવાનની ર્સ્ફૂિત ભાજપાની મૂળ પાર્ટી જનસંઘના સંસ્થાપક ડો. શ્યામાપ્રસાદ મુખરજી જોઈ રહ્યા હતા. એ વખતે જમ્મુ-કાશ્મીરમાં સરકાર દ્વારા લાદવામાં આવેલા પ્રવેશબંધીના આદેશની વિરુદ્ધ તેઓ એક કાર્યક્રમ આપી રહ્યા હતા. તેઓ રાજ્ય માટે પૂર્ણ એકીકરણની માગણી કરી રહ્યા હતા. એ વખતે ડો. મુખરજીને ખબર પડી કે, ૨૮ વર્ષની વયના ધોતી-કુર્તાવાળા એ યુવાનનું નામ અટલ બિહારી વાજપેયી છે. તા. ૧૦ મે, ૧૯૫૩ના રોજ ડો. મુખરજીને જમ્મુ-કાશ્મીરની બોર્ડર પર ગિરફ્તાર કરી દેવાયા અને તેમને શ્રીનગરની જેલમાં મોકલી દેવામાં આવ્યા. એ પહેલાં ડો. મુખરજીએ તેમના યુવાન સાથીદાર અટલ બિહારી વાજપેયીને દિલ્હી પાછા જવાની સૂચના આપતાં કહ્યું કે, “એક દેશમાં બે વિધાન, બે પ્રધાન અને બે નિશાન ચલાવી લઈશું નહીં.” તેવા નારા સાથે પાર્ટી વિરોધ કરે.

ડો. મુખરજીનું તો તા. ૨૬ જૂન, ૧૯૫૬ના રોજ શ્રીનગરમાં પોલીસ કસ્ટડીમાં જ સંદિગ્ધ અવસ્થામાં મૃત્યુ નીપજ્યું, પરંતુ યુવાન વાજપેયીએ આખા દેશમાં પોતાના રાજકીય ગુરુનો સંદેશો પોતાની વાક્પટુતા અને મંત્રમુગ્ધ કરી દેનારી વકતૃત્લ શૈલી દ્વારા પ્રસારિત કરવાનું કામ કર્યું.

એ પછી ૧૯૫૭માં દેશમાં સામાન્ય ચૂંટણીઓ આવી. અટલ બિહારી વાજપેયીએ ઉત્તર પ્રદેશના બલરામપુર મત વિસ્તારમાંથી લોકસભામાં પ્રવેશ કર્યો. અદ્ભુત સાંસદમાં પ્રવચન શૈલીથી તેમણે તેમના સમકાલીન સાંસદોનાં દિલ જીતી લીધાં. તેમાંથી એક જવાહરલાલ નહેરુ પણ હતા. એ સમયે નહેરુ વડા પ્રધાન હતા અને આખો દેશ નહેરુના કેરિશ્મેટિક વ્યક્તિત્વથી પ્રભાવિત પણ હતો. એ વખતે એક વિદેશી ઉચ્ચ અધિકારીની ભારતની મુલાકાત વખતે નહેરુએ વાજપેયીનો તેમની સાથે પરિચય કરાવતાં કહ્યું : “આ વ્યક્તિ એક દિવસ ભારતનો વડા પ્રધાન બનશે.”

એ સમયે અટલજી વિપક્ષમાં હતા. તા. ૮મી એપ્રિલ, ૧૯૬૪ના રોજ જ્યારે નેશનલ કોન્ફરન્સના એ વખતના નેતા શેખ અબ્દુલ્લાને જ્યારે પાકિસ્તાન હસ્તકના કાશ્મીરમાં જવાની પરવાનગી આપવામાં આવી ત્યારે રાજ્યસભામાં જવાહરલાલ નહેરુની સખત આલોચના કરનારા પણ અટલજી જ હતા. પરંતુ તા. ૨૭ મે, ૧૯૬૪ના રોજ જ્યારે જવાહરલાલ નહેરુનું અવસાન નીપજ્યું ત્યારે રાજ્યસભામાં એ જ અટલજીએ દિવંગત નહેરુને ભાવભીની અંજલિ પણ આપી હતી. શાયદ આ કારણથી જ બધાં જ રાજકીય પક્ષોના નેતાઓ અટલજી પ્રત્યે આદર ધરાવતા હતા. વાજપેયીજી ૪૭ વર્ષ સુધી સાંસદ રહ્યા. જે પૈકી ૧૧ વખત લોકસભામાં અને બે વાર રાજ્યસભામાં સાંસદ તરીકે ચૂંટાયા, પરંતુ જમ્મુ અને કાશ્મીરનો મુદ્દો સદૈવ તેમના દિલોદિમાગ પર છવાયેલો રહ્યો.

અટલજી હૃદયથી કવિ હતા. કોઈ પણ પરિસ્થિતિ પર તેઓ પોતાના વિચારો તેમની કવિતાના માધ્યમથી અભિવ્યક્ત કરી શકતા હતા. એમની પ્રવચનશૈલી લાખો લોકોને મંત્રમુગ્ધ કરી દેનારી હતી. અટલજીને આ વિરાસત તેમના પિતા કૃષ્ણ બિહારી વાજપેયી પાસેથી પ્રાપ્ત થઈ હતી. તેઓ બચપણથી જ તેમના પિતાની સાથે કવિ સંમેલનોમાં જઈ કવિતા પઠન કરતા હતા. તેમના પિતા મધ્યમ વર્ગમાંના સ્કૂલ શિક્ષક હતા. ‘મેરી ઇક્યાવન કવિતાએ’ એ શીર્ષકથી તેમની કવિતાઓનો એક સંગ્રહ કાફી લોકપ્રિય રહ્યો હતો.

૧૯૭૭માં અટલજી જનતા પાર્ટીની સરકાર વખતે ભારતના વિદેશમંત્રી હતા. એ વખતે તેમણે પાકિસ્તાન સહિત ભારતના તમામ પડોશી દેશો સાથે શાંતિપૂર્ણ સહઅસ્તિત્વ, ભાઈચારો અને કુદરતી સન્માનના સિદ્ધાંત પર સંબંધો વિકસાવવા પ્રયત્નો કર્યા હતા. એ વખતે તેમણે એક વિધાન કર્યું હતું : “તમે મિત્ર બદલી શકો છો, પરંતુ પડોશી નહીં.” તેમના આ વિધાનને ભારતના વિદેશ મંત્રાલયમાં કહેવતના સ્વરૂપમાં પ્રસ્થાપિત કરવામાં આવ્યું છે.

પાકિસ્તાન સાથે સંબંધો સુધારવા પોખરણના અણુ પરીક્ષણ બાદ તેઓએ ચીનાર-એ-પાકિસ્તાનનો દૌરો કર્યો હતો. એ વખતે લાહોરના ગવર્નર હાઉસથી તેમણે કરેલું જોરદાર ભાષણ પાકિસ્તાનની સામાન્ય જનતાને હૃદયથી સ્પર્શી ગયું હતું. તેનું જીવંત પ્રસારણ પાકિસ્તાન અને ભારત બંને દેશોએ કર્યું હતું. તે પ્રવચનમાં તેમણે પરસ્પર આદાનપ્રદાન, અંદરોઅંદરના વિશ્વાસ પર ગરીબી સામે લડવા મિત્રતાનો હાથ લંબાવ્યો હતો અને ભારતીય ઉપખંડમાં આતંકવાદ તથા ડ્રગ્સ માફિયા સામે લડવા આહ્વાન કર્યું હતું. વાજપેયીના આ ભાવનાત્મક ભાષણ બાદ પાક. વડા પ્રધાન નવાઝ શરીફે કહ્યું હતું : “વાજપેયી સાહબ, અબ તો આપ પાકિસ્તાન મેં ભી ચુનાવ જીત શકતે હૈં.”

આમ અટલ બિહારી વાજપેયી એક સરળ અને સહૃદયી ઈન્સાન તરીકે મીડિયામાં પણ જાણીતા રહ્યા. કેટલીક વાર કેટલાક કટાર લેખકે તેમની ઘણી આલોચના પણ કરતા અને વાજપેયીજી તેમની જ ભાષામાં સસ્મિત જવાબ આપતા. એક વાર જાણીતા કટાર લેખક ખુશવંતસિંહે વાજપેયી માટે એવું વિધાન કહ્યું કે, “આદમી તો સહી હૈં લેકિન ગલત પાર્ટી મેં હૈં.”

ખુશવંતસિંહના આ બહુર્ચિચત વિધાનનો જવાબ આપતાં વાજપેયીજીએ કહ્યું હતું : “અગર મૈં આદમી સહી હૂ તો ગલત પાર્ટી મેં નહીં હો સકતા.”

કેરાલામાં દારૂબંધી !

ગાંધીજીના ગુજરાતમાં તો શરાબબંધી છે, પરંતુ હવે કેરાલા જેવું ટૂરિસ્ટ સ્ટેટ પણ એ માર્ગે જવા માગે છે. કેરાલાએ તબક્કાવાર દારૂબંધી દાખલ કરવાનો કાર્યક્રમ બનાવ્યો છે. કેરાલા માટે આશ્ચર્યજનક વાત એ છે કે, દેશમાં જે માત્રામાં સરેરાશ દારૂ પીવાય છે તે કરતાં કેરાલમાં વ્યક્તિદીઠ શરાબપાનની માત્રા વધુ છે. વધુ આશ્ચર્યની વાત એ છે કે, કેરાલા દેશનું સૌથી શિક્ષિત રાજ્ય છે. કેરાલા સહેલાણીઓનું પણ પ્રિય રાજ્ય છે. દારૂબંધી દાખલ કરવાથી ત્યાં પ્રવાસીઓની આવનજાવન તથા કરવેરાની આવક પર અસર પડવાની હોવા છતાં કેરાલા સ્ટેટ આ પગલું ભરવા જઈ રહ્યું છે તે એક સુખદ્ આશ્ચર્ય છે.

ગુજરાતની દારૂબંધી !

દેશમાં હાલ ગુજરાત, મિઝોરમ, નાગાલેન્ડ રાજ્યોમાં દારૂબંધી છે. અંગ્રેજોના જમાનામાં ગુજરાતમાં દારૂબંધી નહોતી. આજના ગાંધી રોડ પર વ્હિસ્કીની અને બ્રાન્ડીની દુકાનો હતી. એ જમાનામાં ‘એસ્ટ્રેલ-૮’ નામની વ્હિસ્કી બહુ જાણીતી હતી. આઝાદી બાદ ગુજરાતનું અલગ રાજ્ય બન્યા પછી ગુજરાતમાં દારૂબંધી દાખલ કરવામાં આવી. ગુજરાતમાં દારૂબંધીના કારણે પ્રમાણમાં લોકો સુખી અને સલામત છે, પરંતુ બીજી બાજુ વાસ્તવિકતા એ છે કે, ગુજરાતમાં જાહેરમાં દારૂબંધી છે, પરંતુ ખાનગીમાં દારૂ છૂટથી મળે છે. ગુજરાતના નાનામાં નાના ગામમાં પણ દારૂ ઉપલબ્ધ છે. એકમાત્ર અમદાવાદ શહેરમાં ૪૦૦થી ૫૦૦ જેટલા નાનાં-મોટાં દારૂના અડ્ડા છે. એકમાત્ર અમદાવાદ જ રોજનો બે કરોડનો દારૂ ઢીંચી જાય છે. દારૂના અડ્ડાઓના કારણે શહેરના પોલીસ સ્ટેશનોને દર મહિને લાખોનો હપતો મળે છે. ગુજરાતમાં મોટાભાગે દારૂ રાજસ્થાન, પંજાબ અને દમણથી આવે છે. અમદાવાદ જેવા શહેરમાં લઠ્ઠાકાંડના કારણે સેંકડો લોકોનાં મૃત્યુ નીપજેલા છે. અમદાવાદ અને ગાંધીનગરના કોતરોમાં દેશી દારૂનો ગેરકાયદે ગૃહઉદ્યોગ ચાલે છે. જો કે મિઝોરમ અને નાગાલેન્ડ હવે દારૂબંધી સમાપ્ત કરી દેવાનો વિચાર કરી રહ્યા છે.

ગુજરાતના લોકો માટે દારૂ પીવાના પ્રિય સ્થળ રાજસ્થાનમાં આવેલું માઉન્ટ આબુ, ઉદેપુર અને રતનપુર બોર્ડર છે. રાજસ્થાનમાં ૧૯૭૭થી ૧૯૮૦ સુધી, ગુજરાતનાં કેટલાંક સીમાવર્તી જિલ્લાઓમાં દારૂબંધી દાખલ કરવામાં આવી હતી. તે પછી ૧૯૮૦થી ૧૯૮૧ સુધી આખા પ્રદેશમાં સંપૂર્ણ દારૂબંધી દાખલ કરવામાં આવી હતી. શરાબબંધીથી રાજસ્થાન સરકારને વેરામાં ભારે નુકસાન જાય છે તેવું બહાનું કાઢીને તા. ૧૧ ઓગસ્ટ, ૧૯૮૧ના રોજ દારૂબંધી સમાપ્ત કરી દેવામાં આવી હતી. આજે રાજસ્થાનમાં આવેલા તમામ હાઈવે પર ‘ચિલ્ડ બિયર’ અને ‘અંગ્રેજી શરાબ કી દુકાન’ની હાટડીઓ જોવા મળે છે. રાજસ્થાનની બોર્ડર પર ‘સિગ્નેચર’નામના જાણીતા દારૂ અને બિયરના બ્રાન્ડ નેમવાળા દારૂના બાર પણ જોવા મળે છે. રાજસ્થાન સરહદમાંથી ગુજરાતમાં આવતો દારૂ ‘રાજસ્થાન મેઈક’ અને ‘પંજાબ મેઈક’ એમ એક જ બ્રાન્ડના અલગ અલગ ભાવ સાથે મળે છે. મોટા ભાગના ગુજ્જુઓ’બ્લેન્ડર્સ પ્રાઈડ’ કે ‘સિગ્નેચર’ બ્રાન્ડનો નકલી દારૂ જ ગટગટાવી જાય છે જે માનવ સ્વાસ્થ્ય માટે અત્યંત જોખમી છે. રાજસ્થાન પછી છત્તીસગઢમાં પણ ૨૦૧૩-૧૪માં આંશિકરૂપે દારૂબંધી લાગુ કરવામાં આવી હતી, પરંતુ સરકારની નવી નીતિમાં ત્યાં પણ દારૂની દુકાનો વધી ગઈ છે. દિલ્હીમાં તો સરકાર જ દારૂ વેચે છે. સાંજના છ કે સાત વાગે દિલ્હીની દારૂની દુકાન પર શ્રમજીવીઓ અને ખૂબ જ ઓછું કમાતા લોકો દારૂ ખરીદવા માટે દુકાન પર ધક્કામુક્કી કરે છે. દારૂની દુકાન પર એટલી તો ભીડ હોય છે કે ત્યાં જ કેટલાકના ખિસ્સાં કપાય છે.

દેશમાં દર વર્ષે સડક દુર્ઘટનાઓમાં ૧,૩૮,૦૦૦ લોકોનાં મોત નીપજે છે. આલ્કોહોલ અને ડ્રગ ઇન્ફર્મેશન સેન્ટરના એક અભ્યાસ અનુસાર આમાંથી ૪૦ ટકા લોકો એટલે કે ૫૫,૦૦૦ લોકો દારૂ પીને વાહન ચલાવવાના કારણે મોતને ભેટે છે. ભારતમાં કુલ વસતીના ૨૬ ટકા લોકો શરાબનું સેવન કરે છે. તેમાંથી ૪૦.૭ ટકા પુરુષો છે. જ્યારે ૧૦ ટકા મહિલાઓ છે. દારૂ પીવાથી ૨૦૦થી વધુ બીમારીઓ થાય છે. શરાબથી થતી બીમારીઓના કારણે ભારત સહિત દુનિયાભરમાં ૩૩ લાખ લોકો દર વર્ષે મૃત્યુ પામે છે. આલ્કોહોલના સેવનથી મોં, અન્નનળી કે ગળાનું કેન્સર થાય છે. શરાબના કારણે મસ્તિકમાં પ્રિસાઈનેપ્ટિક ડોપામીન રિસેપ્ટર્સમાં ફરક પડવાના કારણે માનસિક સંતુલન બગડી જાય છે. શરાબના કારણે હૃદયરોગ, બ્લડપ્રેશર, અલ્સર, સિરોસીઝ ઓફ લીવર, પેન્ક્રિયાટાઈટિસ, અનિદ્રા જેવા રોગો થાય છે. પુરુષના સ્પર્મમાં ઘટાડો પણ થાય છે. મહિલાઓને બ્રેસ્ટ કેન્સર થવાનું તથા અચાનક કસૂવાવડ થઈ જવાનું એક કારણ શરાબ પણ છે. શરાબના કારણે મેન્ટલ ઇલનેસ એટલે કે મસ્તિષ્ક કામ કરવાનું બંધ કરી દે છે.

દારૂને સુરા પણ કહે છે. ભારતના પ્રાચીન ગ્રંથોમાં સુરા અને સોમરસનો ઉલ્લેખ છે. સુરાપાન સંબંધી પાપની ધારણા વૈદિક પરંપરામાં દીર્ઘકાળથી રહી છે. ઋગ્વેદથી માંડીને અથર્વવેદ અને રામાયણ સુધીના ગ્રંથોમાં સુરાનો ઉલ્લેખ છે. ક્યાંક તેની નિંદા છે તો ક્યાંક તેની પ્રશંસા પણ છે અલબત્ત, પૌરાણિક કાળમાં સુરાપાનને પાપ જન્માવનારી કુટેવ કહેવામાં આવી છે. સુરાપાનને હિંદુ ધર્મશાસ્ત્રોમાં અધર્મની શ્રેણીમાં મૂક્યું છે. જો કે બીજી નોંધનીય વાત એ છે કે, ઉજ્જૈન પાસે કાલભૈરવને શરાબનો જ પ્રસાદ ચડાવવામાં આવે છે.

વિશ્વના અન્ય દેશોમાં

અમેરિકામાં ૧૯૨૦ના અરસામાં સામાજિક સંગઠનોની માગ પર દારૂબંધી દાખલ કરવામાં આવી હતી, પરંતુ લોકો ગેરકાયદે ઠેકેદારો પાસેથી દારૂ ખરીદવા લાગ્યા હતા. દારૂબંધીના કારણે અમેરિકામાં અલકોપેન જેવા ખતરનાક ડોનનો ઉદય થયો હતો. ૧૯૩૩ આવતાં સુધીમાં પ્રેસિડેન્ટ રૂઝવેલ્ટે અમેરિકામાંથી દારૂબંધી ઉઠાવી લીધી હતી. ફિનલેન્ડમાં ૧૯૧૯થી ૧૯૩૨ અને આઈસલેન્ડમાં ૧૯૧૫થી ૧૯૨૨ સુધી દારૂબંધી રહી. નોર્વેમાં ૧૯૧૬થી ૧૯૨૭ સુધી અને રશિયામાં ૧૯૧૪થી ૧૯૨૫ સુધી દારૂબંધી રહી હતી, હવે નથી. રશિયા તો હવે જગપ્રસિદ્ધ ‘વોડકા’ નામનો દારૂ બનાવે છે. આરબ રાષ્ટ્રોમાં દારૂના વેચાણ અને સેવન પર કડક પ્રતિબંધ છે. કતાર, દક્ષિણ અરબસ્તાન અને યુએઈમાં ફક્ત હોટેલોમાં જ દારૂ પી શકાય છે. બહેરીનમાં તો હોટેલોમાં પણ દારૂના સેવન પર પ્રતિબંધ છે. ઇંગ્લેન્ડ અને અમેરિકામાં દારૂબંધી નથી, પરંતુ દારૂ પીને કાર ચલાવનાર સામે કડક કાનૂની જોગવાઈઓ છે. તેની સામે ગુજરાતમાં દારૂબંધી છે, પણ દારૂબંધી જ પોલીસ માટે મોટી આવકનું સાધન બની ગઈ છે. ગાંધીજીના ગુજરાતમાં ‘ઝૂમ બરાબર ઝૂમ શરાબી’ જેવો માહોલ છે. આશ્ચર્યની વાત એ છે કે, ગુજરાતની ટીન એજ છોકરીઓ પણ બિયર પીતી જોવા મળે છે.

કેરાલા હવે દારૂબંધી દાખલ કરવા માગે છે દારૂના સેવનથી ૩૩ લાખ લોકો મૃત્યુ પામે છે

રાજનીતિ જેવો કોઈ ખેલ નથી. રાજનીતિ જેવી કોઈ શતરંજ નથી. રાજનીતિ જેવો કોઈ ધંધો નથી. રાજનીતિ જેવી કોઈ લાલસા નથી. રાજનીતિ જેવો કોઈ મોહ નથી. રાજનીતિ જેવી કોઈ આસક્તિ નથી. રાજનીતિની રમતનો કોઈ અંત નથી. રાજનીતિ જેવી લપસણી કોઈ ચીજ નથી. રાજનીતિને કોઈ ઉંમર નડતી નથી. રાજનીતિ કોઈ બંધન નથી. રાજનીતિના કોઈ નિયમો નથી. રાજનીતિમાં વ્યસ્ત લોકો ઘરમાં હોય કે વનમાં, મહેલમાં કે જેલમાં – તેમની પ્રવૃત્તિ ચાલુ જ રહે છે.

જેલમાં રહીને પણ રાજનીતિ કરાવવાળા નેતાઓમાં ભારતના નેતાઓ મોખરે છે. તમિળનાડુનાં પૂર્વ મુખ્યમંત્રી જયલલિતાને આવક કરતાં વધુ સંપત્તિ માટે જ્યારે જેલની સજા સંભળાવવામાં આવી ત્યારે ઘણાં બધાંને લાગ્યું કે તેમની પાર્ટીનો અને તેમની કારકિર્દીનો હવે અંત આવી ગયો છે, પરંતુ જયલલિતા જેલમાં રહીને પણ બડા આરામથી પક્ષનું સંચાલન કરતા રહ્યાં. નોંધનીય વાત એ છે કે, જયલલિતાને સજા સંભળાવ્યા બાદ બેંગલુરની સેન્ટ્રલ જેલમાં એક હેલિકોપ્ટર દ્વારા લઈ જવામાં આવતાં હતાં ત્યારે લોકો તેમના હેલિકોપ્ટરને પણ પ્રણામ કરતા હતા. જે રસ્તા પર તેઓ ચાલીને ગયાં હતાં તે રસ્તાને પણ લોકો સાષ્ટાંગ દંડવત્ પ્રણામ કરતાં હતાં. ૨૦૦૧માં પણ તેઓ ત્રણ મહિના માટે જેલમાં ગયાં ત્યારે પણ તેમની પાર્ટી અને તેમના સચિવાલયમાં લશ્કર જેવું શિસ્ત જોવા મળતું હતું. આજે પણ એ જ સ્થિતિ જોવા મળે છે.

બિહારના પૂર્વ મુખ્યમંત્રી અને રાષ્ટ્રીય જનતા દળના અધ્યક્ષ લાલુ પ્રસાદ યાદવ ઘાસચારા કૌભાંડમાં સૌથી પહેલાં ૧૯૯૬માં ગિરફ્તાર થયા હતા. એ વખતે તેઓ બિહારના મુખ્યમંત્રી હતા. એ સમયે તેમણે તેમનાં પત્ની રાબડીદેવીને મુખ્યમંત્રીનો કાર્યભાર સોંપ્યો હતો, પરંતુ પરોક્ષ રીતે બધું જ રાજ-કામકાજ તેઓ જેલમાંથી જ સંભાળતા હતા. જેલમાં તેમની સેવામાં કોઈ કસર રાખવામાં આવી નહોતી. જેલમાં પણ તેમના ઠાઠમાઠમાં કોઈ ફરક પડયો નહોતો. જેલની અંદર જ ઉચ્ચ અધિકારીઓ તેમને મળવા આવતા હતા અને તેમને પૂછીને જ રાજનો વહીવટ કરતા હતા. બીજી વખત તેઓ જેલમાં ગયા ત્યારે પણ જેલમાં જ દરબાર લાગતો રહ્યો. જેલમાંથી જ પક્ષની રણનીતિ નક્કી થતી રહી. આવનારી ચૂંટણીઓમાં પછાત વર્ગોની અને મુસ્લિમોની વોટબેંક અંકે કરવાની રણનીતિ ઘડાતી રહી. લાલુ પ્રસાદ જેલમાં જ રોજ માલિશ કરાવતા હતા અને તેમના વાળ કાપવાવાળો માણસ જેલમાં જતો હતો. તેઓ જેલમાં તૈયાર થતા ભોજનની લુફ્ત પણ ઉઠાવતા હતા અને જેલની બહાર તેમના સમર્થકો અનેક પ્રકારની ભેટ સાથે ભીડ જમાવતા. જાણે કે જેલની ચાર દીવાલોનો કોઈ મતલબ જ નહોતો.

૨૦૦૧માં ડીએમકેના પ્રમુખ એમ. કરુણાનિધિની અડધી રાતે તેમના ઘરમાંથી ધરપકડ થઈ હતી. ચેન્નાઈમાં બાંધવામાં આવેલા દસ ફ્લાય ઓવર્સમાં કહેવાતા ભ્રષ્ટાચારના મામલે તેમની ધરપકડ થઈ હતી. તેમના પુત્ર અને તેમના રાજનૈતિક વારસદાર સ્ટેલિનને પણ જેલમાં પૂરવામાં આવ્યા હતા. વિપક્ષોને લાગ્યું કે, હવે તેમની રાજનીતિ ખતમ થઈ ગઈ, પરંતુ થયું ઊલટું. એમ. કરુણાનિધિની ધરપકડથી લોકોમાં તેમના પ્રત્યે સહાનુભૂતિ વધી. ખરેખર તો કેટલાક સમય પહેલાં થયેલી ચૂંટણીમાં લોકોએ તેમને નકારી દીધા હતા, પરંતુ જેલવાસના કારણે તેમની રાજનીતિ જીવતી થઈ ગઈ. કરુણાનિધિની ધરપકડનો વિરોધ કરવા લગભગ ૩૨,૦૦૦ કાર્યકર્તાઓએ ધરપકડો વહોરી. લોકોનો આ મૂડ જોઈને કરુણાનિધિએ પણ જામીન પર છૂટવા ઇનકાર કરી દીધો. જેલયાત્રાનો જ તેમણે ભરપૂર લાભ ઉઠાવ્યો. પરિણામ એ આવ્યું કે માત્ર ૧૦ જ દિવસમાં તેઓ જેલમાંથી બહાર આવી ગયા. જે રીતે તેમની ધરપકડ થઈ હતી તેની ઉપર કેન્દ્ર સરકાર અને જનતા બેઉ રોષમાં હતા. ધરપકડ પણ તેમના માટે રાજનીતિક લાભ ઉઠાવવાનું કારણ બની ગઈ.

સીબીઆઈ કોર્ટે ૨૨ જાન્યુઆરી, ૨૦૧૩ના રોજ ઇન્ડિયન નેશનલ લોકદળના સુપ્રીમો અને હરિયાણાના પૂર્વ મુખ્યમંત્રી ઓમપ્રકાશ ચૌટાલા તથા તેમના પુત્ર અજય ચૌટાલાની ૩૦૦૦ શિક્ષકોની ગેરકાનૂની ભરતી કૌભાંડમાં ધરપકડ કરી હતી. આ ગિરફ્તારી બાદ પણ તેઓ જેલમાં બેઠાબેઠા રાજનીતિ કરતા રહ્યા. તેમની સાથે બીજા આઠ નેતાઓને પણ પકડવામાં આવ્યા હતા. કેટલાક બીમારીનું કારણ બતાવી ફાઈવસ્ટાર હોસ્પિટલમાં દાખલ થઈ ગયા હતા. પક્ષના અન્ય નેતાઓ જરૂરી સૂચનાઓ લેવા અહીં આવવા લાગ્યા હતા. આ બધું એટલું બધું વ્યવસ્થિત રીતે ચાલ્યું કે, હરિયાણામાં તાજેતરમાં થયેલી ચૂંટણી માટે ચૌટાલાએ રાજ્યની કુલ ૯૦ બેઠકો પૈકી ૮૮ બેઠકોની ટિકિટો હોસ્પિટલમાં બેઠાબેઠા જ વહેંચી. વચ્ચે અલગ અલગ કારણો દર્શાવી તેઓ જામીન પર બહાર પણ આવતા રહ્યા અને પ્રશાસનને બેવકૂફ બનાવી સભાઓ પણ સંબોધી આવ્યા, પરંતુ તરત જ આ બધું સીબીઆઈની નજરમાં આવી ગયું. પરિણામે ચૌટાલાએ ફરી ૧૧ ઓક્ટોબરના રોજ જેલ અધિકારીઓ સમક્ષ સમર્પણ કરવું પડયું. ઓમપ્રકાશ ચૌટાલા હવે જેલમાં છે.

જેલમાં રહેતા રાજકારણીઓ-નેતાઓની જે રીતે માગો પૂરી કરવામાં આવે છે તે જોતાં કેટલીયે વાર જેલના નિયમોનું ઉલ્લંઘન થયું છે. કારવાસ અધિનિયમ-૧૮૯૪ (પ્રિઝન્સ એક્ટ ૧૮૯૪) મુજબ “રાજનૈતિક કેદી” જેવો કોઈ અલગ વર્ગ છે જ નહીં. રાજ્ય સરકારોએ રાજનૈતિક પૃષ્ઠભૂમિના કેદીઓના અધિકારો માટે નિર્દેશો જાહેર કરવા જોઈએ. જે રાજ્યોમાં ગુનેગારોને ‘એ’ અથવા ‘બી’વર્ગ આપવામાં આવે છે ત્યાં રાજનૈતિક પૃષ્ઠભૂમિ ધરાવતા કેદીઓએ એ સાબિત કરવું જોઈએ કે તે ‘એ’ વર્ગમાં આવે છે. સજા પ્રાપ્ત રાજનૈતિક પૃષ્ઠભૂમિ ધરાવતી વ્યક્તિ પોતાના અધિકાર માટે ન્યાયાલયની સહાયતા લઈ શકે છે.

જયલલિતા, લાલુ પ્રસાદ યાદવ, એમ.કરુણાનિધિ, ચૌટાલા જેલમાં રહીને પણ રાજનીતિ કરતાં રહ્યાં

પાકિસ્તાનના પેશાવર શહેરની આર્મી સ્કૂલમાં તહેરિકે-તાલિબાન નામના આતંકવાદી સંગઠનના સાત આતંકવાદીઓએ લશ્કરના ગણવેશમાં પ્રવેશીને કરેલા બાળ સંહારમાં ૧૩૪ બાળકોના માથામાં ગોળીઓ ધરબી દીધી. આ સંગઠન પાકિસ્તાની તાલિબાની ગ્રૂપ પણ કહેવાય છે. વઝીરિસ્તાન અને ખૈબર વિસ્તારમાં પાકિસ્તાનના લશ્કરની કામગીરીનો વિરોધ કરવા આતંકવાદીઓએ નિર્દોષ નાગરિકોને ‘દર્દ મહેસૂસ’ કરાવવા ૧૩૪ બાળકોની હત્યા કરી દીધી. કહેવાય છે કે The smallest coffin is heaviest coffin” કોફિન જેટલું નાનું તેટલું વધુ ભારે દુઃખદાયક.’ એક પિતાને તેના પુત્રનો જનાજો ઊંચકવો પડે તેથી વધુ દુઃખ જગતમાં બીજું કોઈ હોઈ ના શકે. તાહિર અલી નામના એક વાલીએ કહ્યું: મેં મારા પુત્રને યુનિફોર્મમાં મોકલ્યો હતો તે કોફિનમાં પાછો આવ્યો.’

બધું જ ધર્મના નામે

પાકિસ્તાનની આ ઘટનાનું દર્દ જેટલું પાકિસ્તાને અનુભવ્યું છે તેટલું જ ભારતની પ્રજાએ મહેસૂસ કર્યુ છે. માનવતા અને લાગણીઓને કોઈ સરહદો હોતી નથી. તે જ રીતે આતંકવાદીઓનો કોઈ ધર્મ હોતો નથી. દુનિયાના કોઈ ધર્મમાં લખ્યું નથી કે સ્કૂલમાં ભણતાં નિર્દોષ બાળકોની હત્યા કરી નાંખો અને ‘માલિક’ ખુશ થઈ જશે. આજે જે કાંઈ ચાલી રહ્યું છે તે બધું જ ધર્મના નામે. પાકિસ્તાન અને અફઘાનિસ્તાનમાં તાલિબાનો છે તો ઈરાક અને સીરિયામાં ‘ઇસ્લામીક સ્ટેટ’ નામનું ઘાતકી સંગઠન છે, જે પત્રકારોના ગળાં કાપી નાખે છે. એ આતંકવાદીઓ બાળકોના ગળાં કાપી તેમના મસ્તકનો ફૂટબોલ તરીકે ઉપયોગ કરી રમે છે. અન્ય કોમની મહિલાઓને ગુલામ બનાવી તેમને આતંકવાદીઓ સાથે સેક્સ માણવા ફરજ પાડે છે. તેમ કરવાનો ઇન્કાર કરનાર મહિલાઓને રહેંસી નાખવામાં આવે છે. એક સ્ત્રી પર એક કરતા વધુ આતંકવાદીઓ માલિકી હક પ્રસ્થાપીત કરે છે. વિશ્વ આખુ ૨૧મી સદી-સભ્યતાની સદીમાં પ્રવેશ્યુ હોવા છતાં ઇસ્લામિક આતંકવાદીઓ મધ્યયુગના જુલ્મીઓ જેવો વ્યવહાર કરે છે અને તે પણ ઇસ્લામ ધર્મ પાળતાં પરિવારોના બાળકો અને બાળકીઓ સાથે.

આશ્ચર્યની વાત એ છે કે ધર્મના નામે ચાલતી આ બર્બરતા સામે નથી તો કોઈ ધર્મગુરુઓ અવાજ ઉઠાવતા કે નથી તો ધનાઢય આરબ દેશોના વડા. નથી તો કોઈ વિદ્વાનો અવાજ ઉઠાવતા કે નથી કે કોઈ રાજનેતાઓ. એક બિચારી મલાલા ઇસ્લામિક આતંકવાદ અને તાલિબાનો સામે બોલવાની હિંમત કરે છે?

નોંધપાત્ર વાત એ છે કે વિશ્વમાં ધર્મના નામે વકરતા આતંકવાદ સામે વિશ્વની મહાસત્તા ગણાતા અમેરિકા, ચીન, બ્રિટન, ફ્રાન્સ જેવા દેશો પણ ચૂપ છે. બહુ ઓછા લોકો એ વાત જાણે છે કે, આતંકવાદના જન્મના મૂળમાં પણ આતંકરરાષ્ટ્રીય રાજનીતિ જ જવાબદાર છે. અમેરિકા અને રશિયાના શીતયુદ્ધના કાળ દરમિયાન અફઘાનિસ્તાનમાં રશિયન દળો મોજુદ હતાં. રશિયનોને હરાવવા અને અફઘાનિસ્તાનમાં પગદંડો જમાવવો તે અમેરિકા માટે વ્યૂહાત્મક જરૂરિયાત હતી. અફઘાનિસ્તાનમાંથી રશિયનોને હરાવવા માટે અમેરિકાએ જ અફઘાનિસ્તાનમાં તાલિબાન નામ ધરાવતા કેટલાક કટ્ટરપંથીઓને શસ્ત્રો અને દારૂગોળો આપ્યાં હતા. તેમાંથી એક ઓસામા બિન લાદેન પણ હતો. એક તબક્કે રશિયનો તો અફઘાનિસ્તાનમાંથી રવાના થઈ ગયા પરંતુ અમેરિકાએ જેમને શસ્ત્રો આપ્યા હતા તે તાલિબાનો એટલા મજબૂત થઈ ગયા કે, અફઘાનિસ્તાનના માલિક થઈ બેઠા. તેઓ ત્રાસવાદીઓ બની ગયા. ડ્રગ્સની હેરાફેરી કરવા લાગ્યા. ગીત સંગીત અને રેડિયો પર પ્રતિબંધ મૂકી દીધો. બાળકીઓને ભણવા પર પ્રતિબંધ મૂકી દીધો. અફઘાનિસ્તાન પરથી તેમનો કબજો લાવવા અમેરિકાએ પ્રયાસ કર્યો તો ઓસામા બિન લાદેને જ અમેરિકાનું વર્લ્ડ ટ્રેડ સેન્ટર ઉડાવી દેવા આતંકવાદીઓને મોકલ્યા. ૫૦૦૦ માણસો મૃત્યુ પામ્યા. આમ તાલિબાન નામનો રાક્ષસ એ અમેરિકાની જ પેદાશ છે.

પાક. ફ્રેન્કેસ્ટાઈન

જે રીતે અમેરિકાને તાલિબાનો ભારે પડી ગયા તેમ પાકિસ્તાનને પણ તેણે જ પેદા કરેલા આતંકવાદીઓ ભરખી રહ્યા છે. પાકિસ્તાન વિશ્વનો એક નિષ્ફળ દેશ ગણાય છે. પાકિસ્તાનમાં ચૂંટાતી સરકારો પાકિસ્તાન આર્મીની કઠપૂતળીઓ હોય છે. પાકિસ્તાનમાં પરદા પાછળથી આર્મી અને તેની ગુપ્તચર સંસ્થા આઈએસઆઈ રાજ કરે છે. પાકિસ્તાન આર્મીને ભારતને તબાહ કરવા સિવાય બીજો કોઈ રસ નથી. ભારતમાં બોંબધડાકા કરાવવા તે કરાંચીથી કસાબ જેવા આતંકવાદીઓને દરિયા માર્ગે ભારત મોકલે છે. પાકિસ્તાનની ભૂમિ પર આતંકવાદીઓ તૈયાર કરનાર સ્કૂલો ચલાવે છે. યુવાનોને ગુમરાહ કરી તેમના હાથમાં શસ્ત્રો અને બોંેબ મૂકી દે છે. મુંબઈ પર હુમલો કરનાર હાફિજ સઇદ અને ભારતના મોસ્ટ વોન્ટેડ ગુનેગાર દાઉદ ઇબ્રાહીમને પનાહ આપે છે. આ બંને ગુનેગારો પાકિસ્તાન સરકારના ‘સ્ટેટ ગેસ્ટ’-અતિથિઓ છે. પાકિસ્તાન આર્મીએ તેમને સુરક્ષા પણ બક્ષેલી છે. જે તાલિબાનો પાકિસ્તાનમાં રહી ભારતને વિચલીત કરવા પ્રયાસ કરે છે. તેમને તે તમામ સહાય પૂરી પાડે છે હજુ થોડા દિવસ પહેલા અફઘાનિસ્તાનમાં આવેલી એક એમ્બેસી પર જે તાલિબાનોએ બોંબ ધડાકો કર્યો તે તાલિબાનીઓને પાકિસ્તાન આર્મીએ જ મદદ કરી હતી. પાકિસ્તાને ભારતને તરસનહસ કરવા માટે આતંકવાદીઓ પેદા કરવાની ફેક્ટરીઓ ઊભી કરી છે પરંતુ તેની દશા ફ્રેન્કેસ્ટાઈનની સ્ટોરી જેવી છે. એક વૈજ્ઞાનિકે દુનિયાભરના લોકોની હત્યા કરવા લેબોરેટરીમાં ફ્રેન્કેસ્ટાઈન નામનો માનવ રાક્ષસ પેદા કર્યો હતો. પરંતુ એ ફ્રેન્કેસ્ટાઈને સહુથી પહેલી હત્યા તેને પેદા કરનાર વૈજ્ઞાાનિકની જ કરી દીધી હતી. પાકિસ્તાનની પણ એજ દશા છે. પાકિસ્તાને પેદા કરેલો ફ્રેન્કેસ્ટાઈન જેવો આતંકવાદ હવે તેને જ ભરખી રહ્યો છે.

પાકિસ્તાનનું ભાવિ અંધકારમય છે.

આખરે બાબા રામપાલ જેલભેગા થયા.

હરિયાણાના હિસ્સાર ખાતે ૧૨ એકરની વિશાળ જમીન પર મોટા મહેલ જેવા આશ્રમમાં છુપાયેલા સંત રામપાલે પોલીસના હાથે પકડાતાં પહેલાં આખાયે પ્રશાસન અને પોલીસ સામે જે રીતે યુદ્ધ આદર્યું તે જોઈને લોકોને કોઈ યુદ્ધ ફિલ્મની યાદ આવી ગઈ. બાબા રામપાલની ધરપકડ પહેલાં હિસારની ભૂમિ પર જે સ્ટંટ ખેલાયો તે કહેવાતા એક સંત માટે તો શરમજનક છે, પરંતુ હરિયાણાની સરકાર માટે વધુ શરમજનક છે.

હરિયાણાના આ કહેવાતા સંત સામે ખૂનથી માંડીને બીજા અનેક આક્ષેપો છે. એક ઢોંગી માણસને પકડવા માટે અદાલતે ૪૪ વખત આદેશ આપવો પડે એ હરિયાણાની સરકાર માટે ઢાંકણીમાં પાણી લઈને ડૂબી મરવા જેવી બાબત છે. પોલીસે વધુ વિલંબ કર્યો તેથી બાબા રામપાલને પોતાની સુરક્ષાઘેરો વધારવાનો સમય મળ્યો. બીજા શબ્દોમાં એમ કહી શકાય કે પોલીસે જ સંત રામપાલને જાણીબૂજીને મોકો આપ્યો. અદાલતના કડક આદેશ બાદ જ હરિયાણાની સરકાર હરકતમાં આવી અને જે ગુનેગાર આસાનીથી પકડી શકાય તેમ હતો તેને પકડવા ૩૦,૦૦૦નું પોલીસ સૈન્ય મેદાનમાં ઉતારવું પડયું. ૩૦૦થી વધુ બસો પોલીસની હેરાફેરી માટે રોકવી પડી. ગોળીબાર અને ટિયરગેસના પ્રયોગો કરવા પડયા. સંત રામપાલને પકડવાનું હરિયાણા સરકારને રૂ. ૩૦ કરોડનું બિલ આવ્યું. હરિયાણા સરકારની મૂર્ખતા અને સંત રામપાલનો ડ્રામા આખા દેશે ટેલિવિઝન પર નિહાળ્યો. નવી રચાયેલી હરિયાણાની સરકાર પહેલા જ ટેસ્ટમાં ધરાર નાપાસ થઈ. ૧૦૦માંથી ઝીરો માર્ક આપવા પડે.

સંત રામપાલ કોણ છે ?

સંત રામપાલ હરિયાણાના ધનાના ગામમાં તા. ૮ સપ્ટેમ્બર, ૧૯૫૧ના રોજ જન્મેલો છે. તે ખેડૂતના ઘરે જન્મેલો છે. તેનું મૂળ નામ રામપાલ સિંહ જતીન છે. હરિયાણા સરકારના સિંચાઈ વિભાગમાં તે જુનિયર એન્જિનિયર તરીકે જોડાયો હતો. ૨૦૦૦ની સાલમાં સ્વામી રામદેવાનંદના પરિચયમાં આવ્યા બાદ તેણે સરકારી નોકરી છોડી દીધી હતી. તે પછી એક તબક્કે તેણે પોતાની જાતને સંત કબીરના અવતાર તરીકે જાહેર કરી દીધી હતી. ૧૯૯૯માં હરિયાણામાં તેણે રોહતક પાસે કરોન્થા ગામ ખાતે સતલોક આશ્રમ શરૂ કર્યો હતો. સંત રામપાલ ટેક્નોસેવી અને સોશિયલ મીડિયા સેવી છે. તેની ફેસબુક પેજ પર ૪૦૦૦ લાઈક્સ જોવા મળે છે. બાબા રામપાલનો સત્સંગ વેબ ઉપર ઉપલબ્ધ છે. તેણે બીજા દેવી-દેવતાઓની પૂજા કરવા તેના અનુયાયીઓ પર પ્રતિબંધ મૂકેલો છે.

આર્યસમાજ સાથે સંઘર્ષ

૨૦૦૬ની સાલમાં તેણે આર્યસમાજના સ્થાપક સ્વામી દયાનંદ સરસ્વતી વિશે અભદ્ર ટીકાઓ કરી હતી. એ પછી સંત રામપાલના અનુયાયીઓ અને આર્ય સમાજના સભ્યો વચ્ચે સંઘર્ષ થયો હતો. આ લોહિયાળ સંઘર્ષમાં એક વ્યક્તિનું મોત નીપજ્યું હતું. આ લડાઈના સંદર્ભમાં પોલીસે સંત રામપાલની ધરપકડ કરી હતી. તેની સાથે બીજા ૧૪ જણાને પણ પકડવામાં આવ્યા હતા, પરંતુ તે તમામને જ જામીન મળી ગયા હતા. સંત રામપાલ સામે તા. ૧૯ જૂન,૨૦૦૬, તા. ૨૧ જુલાઈ, ૨૦૦૬, તા. ૨૪ ઓગસ્ટ, ૨૦૦૯ અને તા. ૧૩ મે, ૨૦૧૩ના રોજ હુમલાઓ કરવાના, હત્યાના તથા સત લોકઆશ્રમમાંથી ગોળીબાર કરી એક મહિલાની હત્યાના એમ અનેક ગુના નોંધાયેલા છે. ૨૦૦૬ની સાલમાં થયેલી હત્યાનો કેસ હિસ્સારની કોર્ટમાં ચાલતો હતો ત્યારે જુલાઈ,૨૦૧૦માં સંત રામપાલના અનુયાયીઓએ કોર્ટમાં પણ હુમલો કર્યો હતો અને સુનાવણીને ખોરવી નાખવા પ્રયાસ કર્યો હતો. ૨૦૦૮માં સંત રામપાલ જામીન પર છૂટયો તે પછી કોર્ટમાં હાજર થયો નહોતો. તેની સામે હવે હત્યા, ગોળીબાર, કોર્ટનો તિરસ્કાર અને રાષ્ટ્રદ્રોહનો પણ કેસ દાખલ કરવામાં આવ્યો છે. સંત રામપાલ અગાઉ ૧૮ મહિના જેલમાં રહી આવ્યો છે.

સંત રામપાલની પ્રોફાઈલ નેટ પર ઉપલબ્ધ છે. તેની અધિકૃત વેબસાઈટ દ્ધટ્વખ્તટ્વંખ્તેિેટ્વિદ્બૅટ્વઙ્મદ્ધૈ.ર્ખ્તિ છે. તે કેટલાક હિન્દુ દેવી-દેવતાઓના અસ્તિત્વ સામે જ પડકાર ફેંકે છે. તેના અનુયાયી સમક્ષ પ્રવચન કરતી વખતે આક્રમક ભાષા વાપરે છે. તેનો એવો દાવો છે કે, અત્યારે જે ગુરુઓ પ્રવચન કરે છે તે ઘણું બધું સત્ય છૂપાવે છે. સંત રામપાલના અનુયાયીઓ મોટેભાગે મધ્યમ વર્ગમાંથી આવતા અભણ લોકો છેે. તે કાળા રંગનો યુનિફોર્મ પહેરેલા સશસ્ત્ર પ્રાઈવેટ કમાન્ડોઝ પણ રાખે છે. જાતે જ બની બેઠેલો આ સંત-ગોડમેન સમાજને વિભાજિત કરનાર ‘સંત’ કહેવાય છે. તેના અનુયાયીઓને પેટ્રોલ બોમ્બ કે એસિડ બોમ્બ વાપરવા માટે પણ ઉશ્કેરે છે. તેમના આશ્રમમાંથી ૪૦,૦૦૦ લાઠીઓ, એસિડ અને શસ્ત્રો મળ્યા છે.

આવા ખતરનાક સંત રામપાલને પકડવા પહેલાં બાબાના અનુયાયીઓ અને લોકતાંત્રિક દેશની પ્રશાસનિક સંસ્થાઓ વચ્ચે જે ખુલ્લો ટકરાવ જોવા મળ્યો તે અપ્રત્યાશિત અને વરવો જ હતો. ગયા વર્ષે આસારામ બાપુની ધરપકડ વખતે પણ આવો જ ખેલ થયો હતો. આસારામ બાપુ, સંત રામપાલ, નારાયણ સાંઈ કે સ્વામી નિત્યાનંદ જેવા લોકો પોતાને આધ્યાત્મિક ગુરુ કહેવડાવે છે,પણ તેમનું અને તેમના અનુયાયીઓનું આચરણ ધર્મ કે અધ્યાત્મને અનુરૂપ નથી. બાબાઓ, બાપુઓ અને કેટલાક સંતો હત્યાઓ,બળાત્કાર અને જમીનો કબજે કરવાના આક્ષેપો ધરાવે છે. ધર્મના નામે ગેરકાનૂની પ્રવૃત્તિ કરતાં આવા લોકો હિંદુ ધર્મને કલંક લગાડી રહ્યા છે. ધર્મના નામે ભોળી પ્રજાને છેતરી રહ્યા છે. ર્ધાિમક સંસ્થાનો પાસે બેસુમાર સંપત્તિ અને હવે પ્રાઈવેટ આર્મી પણ છે તેઓ ભારતીય કાનૂનને માનતા નથી. તેઓ ઝડપથી પકડાતા નથી. તેનું એક કારણ આવા ઢોંગી, ધૂતારા અને ગુનેગાર બાબાઓને રાજનેતાઓનું પણ રક્ષણ હોય છે. રાજકારણીઓને આવા ખતરનાક બાબા-સંતોમાં વોટબેંક દેખાય છે, પરંતુ ‘અપરાધ’ દેખાતો નથી. હવે એ જરૂરી છે કે, દેશના તમામ ધર્મોના સંસ્થાનો, ગુરુઓ, ગાદીપતિઓ અને તેમની સંપત્તિને કાનૂનના દાયરામાં લાવી તેઓ ગુનેગાર જણાય તો કડક હાથે કામ લેવું જોઈએ. ધર્મના નામે જાહેર રાજમાર્ગો પર સરઘસો કાઢી ટ્રાફિક જામ કરનારા, મોટાં લાઉડ સ્પીકરો વગાડી અવાજનું પ્રદૂષણ કરનારા, જમીનો હડપનારા, હત્યાઓ કરનારા અને આશ્રમોમાંથી ગોળીઓ ચલાવનારાઓને ભારતીય ગણતંત્રમાં સમાંતર સરકાર ચલાવવાનો કોઈ હક નથી.

ઢોંગી સંત રામપાલને પકડવામાં વિલંબ કરનાર પ્રશાસન પણ નબળું સાબિત થયું