Devendra Patel

Journalist and Author

Author: Devendra Patel (Page 25 of 43)

ખંજન ધરાવતી બે સુંદરીઓ વચ્ચે ખૂબસૂરત ચૂંટણીજંગ

કભી કભી – દેવેન્દ્ર પટેલ
એક છે કિરણ ખેર.
બીજી છે ગુલ પનાગ.

બંને અભિનેત્રીઓ છે. બંને ચંડીગઢની છે. બંનેના ગાલ પર ખંજન પડે છે. ગાલ પર ડિમ્પલવાળી બંને મહિલાઓ વચ્ચે ચંડીગઢમાં ચૂંટણી યુદ્ધ ફાટી નીકળ્યું છે. કિરણ ખેર ‘દેવદાસ’ ફિલ્મમાં પારોની માના રોલથી વધુ જાણીતી છે. અનેક ટેલિવિઝન શોમાં ‘હોસ્ટ’ તરીકેની સેવાઓ આપી ચૂકી છે. કિરણ ખેર આક્રમક છે. એક્ટિવિસ્ટ જેવી લાગે છે. એક્ટર અનુપમ ખેરનાં પત્ની છે. ચંડીગઢમાં તે ભારતીય જનતા પાર્ટીની લોકસભાની બેઠક માટેની ઉમેદવાર છે.

ખંજન ધરાવતી બે સુંદરીઓ વચ્ચે ખૂબસૂરત ચૂંટણીજંગ

ચંડીગઢની બેઠક માટે તેનું નામ જાહેર થયું ત્યારે શહેરની પ્રજાએ જબરદસ્ત વિરોધ કર્યો હતો. લોકોએ કાળા વાવટા ફરકાવ્યા હતા. ઇંડાં પણ ફેંક્યાં હતાં, પરંતુ હવે ધીમેધીમે એ આંધી શાંત થઈ ચૂકી છે. ચંડીગઢના લોકો અને પક્ષના કાર્યકરો કહે છે કે, કિરણ ખેર બહારથી આવીને ટપકી પડેલાં ઉમેદવાર છે. સિનેમાના એક્ટર્સને ચૂંટણીના મેદાનમાં ઉતારવા એ આજકાલ રાજકીય પક્ષોની મજબૂરી બની ગઈ છે.

કિરણ ખેરની ફિલ્મી કારકિર્દી જોઈએ તો તે આમિર ખાન, શાહરુખ ખાન, અભિષેક બચ્ચન, કાજોલ, ઐશ્વર્યા રાય અને રાની મુકરજીની માનો રોલ ભજવી ચૂકી છે. માના પ્રભાવશાળી રોલમાં દીપી ઊઠતાં કિરણ ખેરને તેમનાં પ્રતિસ્પર્ધી ઉમેદવાર ગુલ પનાગ માટે કોઈ પ્રેમ કે વાત્સલ્ય જણાતું નથી. ગુલ પનાગ આમઆદમી પાર્ટી તરફથી ચંડીગઢનાં ચૂંટણી મેદાનમાં છે. બંને એકબીજાની સામે આકરા પ્રહારો કરી રહ્યાં છે.

બંને અભિનેત્રીઓ બોલિવૂડનાં જ કલાકાર હોવા છતાં કિરણ ખેર કહે છે કે, “હું મુંબઈમાં ગુલ પનાગને કદી મળી નથી. હા, હું એને જાણુ ંછું ખરી.”

કિરણ ખેરને વાંધો એ વાતનો છે કે, આમઆદમી પાર્ટીએ તેની સામે એક કુમાશભર્યો ચહેરો મેદાનમાં ઉતાર્યો છે. ગુલ પનાગ તેમની દીકરી જેવી લાગે છે, પરંતુ કિરણ ખેર જરા પણ લાગણી દર્શાવ્યા સિવાય કહે છે : “વિરોધ પક્ષ એટલે વિરોધ પક્ષ. વિરોધી એટલે વિરોધી. હું એમને એ દૃષ્ટિથી જ જોઉં છું.”

એથીયે આગળ વધીને તે કહે છે : “ગુલ પનાગની આમઆદમી પાર્ટી દિલ્હીમાં સત્તા પર આવી જ હતી, અને સરકાર પણ રચી હતી, પરંતુ આમઆદમી પાર્ટીના નેતાઓ થોડા જ સમયમાં જવાબદારીમાંથી છટકીને ભાગી ગયા. દિલ્હીની પ્રજાને એમણે રેઢી મૂકી દીધી.”

કિરણ ખેર અને ગુલ પનાગ વચ્ચે રાજકીય સ્પર્ધા હોવા છતાં બીજું પણ કેટલુંક સામ્ય છે. બંને મહિલાઓ લશ્કરી અધિકારીઓની પુત્રીઓ છે. બંનેનું બચપણ ચંડીગઢમાં વીત્યું છે.

ગુલ પનાગ કહે છે કે : “હું તો ચંડીગઢની ધરતીની જ પુત્રી છું.” આ બાબતમાં કિરણ ખેરને કેટલાક વિરોધનો સામનો કરવો પડયો છે. કિરણ ખેરની એક મહિલા સંબંધીએ એવો આક્ષેપ કર્યો છે કે, કિરણ ખેરે ચૂંટણીપંચને ખોટી માહિતી આપી છે. કિરણ ખેરે એ આક્ષેપો ફગાવી દઈ કહ્યું છે કે, “હું તો ચંડીગઢની જ છું.”

કિરણ ખેર કહે છે : “તમે મારી સરખામણી દીપિકા પાદુકોણ કે કેટરિના સાથે ન કરી શકો. તેમની પાસે ફિલ્મોની બહાર ફાળવવા માટે સમય જ નથી. જ્યારે હું વર્ષમાં ઘણી ઓછી ફિલ્મો કરું છું. ટી.વી.ના ટેલેન્ટ હન્ટ પ્રોગ્રામ માટે વર્ષમાં મારે ૧૯ જ દિવસ ફાળવવા પડે છે. હું ચૂંટાઈશ તો ચંડીગઢ માટે પૂરતો સમય ફાળવીશ.”

કિરણ ખેર હવે રાજનીતિની ભાષામાં પણ વાત કરે છે. તે કહે છે : “ગુલ પનાગ પાસે આમઆદમી પાર્ટીની પૂરી લાયકાતો જ નથી. તે તકવાદી છે. ગુલ એવી પાર્ટીની ઉમેદવાર છે જે પાર્ટીના લોકો અણ્ણા હઝારેના આંદોલન સાથે હતા ત્યારે ‘નમો નમો’ કરતા હતા, પણ આમઆદમી પાર્ટીની રચના બાદ તેઓ બદલાઈ ગયા. આમઆદમી પાર્ટીના નેતા પ્રશાંત ભૂષણ કાશ્મીરમાં લોકમત લેવાની વાત કરે છે. એક લશ્કરી અધિકારીની પુત્રી આવી પાર્ટીની સભ્ય કેવી રીતે હોઈ શકે ? આમઆદમી પાર્ટીના એક નેતાએ દિલ્હીમાં બે આફ્રિકન અશ્વેત મહિલાઓનું અપમાન કર્યું હતું તે પાર્ટીની સાથે ગુલ પનાગ કેવી રીતે જોડાઈ શકે ?આમઆદમી પાર્ટીના નેતાઓ જુઠ્ઠા છે. દિલ્હીમાં તેમણે કેવો તમાશો કર્યો ?”

હવે ગુલ પનાગની વાત. કિરણ ખેરની સામે ગુલ પનાગ એક નાનકડી છોકરી જેવી લાગે છે. દેખાવમાં એની દીકરી જેવી જ છે,પરંતુ કોઈ ગુલની કિરણ ખેર સાથે સરખામણી કરે તો તે ગુસ્સે થઈ જાય છે. સોશિયલ મીડિયા પર ગુલની કિરણ ખેર સાથે લડાઈ થઈ ચૂકી છે. ગુલ પનાગ ૩૫ વર્ષની છે અને તે પૂર્વ મિસ ઇન્ડિયા પણ છે. કિરણ ખેરના ભભકાદારી વસ્ત્ર પરિધાન સામે ગુલ સાદાં વસ્ત્રો પહેરે છે. કિરણ ખેર કહે છે કે, “ઘણા લોકો મને કહે છે કે, તમે હવે ચૂંટણી લડી રહ્યાં છો તેથી સારાં વસ્ત્રો પહેરો, પરંતુ હું રેલીઓમાં પોલિટિશિયનની એક્ટિંગ કરવા માગતી નથી. ટેલિવિઝન ઇન્ટરવ્યૂ વખતે આમઆદમી પાર્ટીની ટોપી પણ પહેરે છે. ચંડીગઢમાં તે રોયલ એનફિલ્ડ મોટરબાઈક પર ઘૂમે છે. કોઈવાર સવાર સવારમાં ઠંડક હોય ત્યારે અરવિંદ કેજરીવાલ જેવા મફલર પણ વિંટાળે છે. રસ્તા પર વાહન ચલાવતા લોકો ગુલને જોવામાં અકસ્માતો પણ સર્જે છે. રસ્તા પર પણ ટોપી પહેરીને જ ફરે છે અને લોકો સાથે હાથ મિલાવે છે.

શરૃઆતમાં બંને વચ્ચે ઠીકઠીક રહ્યું, પરંતુ પાછળથી ટ્વિટર યુદ્ધ ફાટી નીકળતાં સંબંધોમાં ખટાશ આવી ગઈ. કિરણ ખેરે ટ્વિટર પર એવો મુદ્દો ઊભો કર્યો હતો કે, બે મહિના પહેલાં ગુલ કિરણ કૌર પનાગ મોદીને મત આપવા માગતી હતી. મને હજુ પણ લાગે છે કે, તે મોદીને જ મત આપશે.”

કિરણ ખેરના ફેસબુક પરના આ વ્યંગથી ખીજાયેલી ગુલ પનાગે ટ્વિટર પર કહ્યું : “તે (કિરણ) ટ્વિટર પર નવી છે. ટ્વિટર કેવી રીતે કામ કરે છે તેની જ શાયદ તેને ખબર નહીં હોય. મેં મોદી માટે લખ્યું તે પહેલાંના મારાં ટ્વિટ્સ વાંચ્યા લાગતાં નથી. ફેસબુક પર તે શું લખે છે તેમાં મને કોઈ રસ નથી. હું અહીં લોકોના પ્રશ્નો માટે ચૂંટણી લડવા આવી છું. હું અહીં કોઈ આક્ષેપો, પ્રોપેગેન્ડા કે આડુંઅવળું કરવા આવી નથી.”

ગુલ કહે છે : “કિરણ ખેરને ભાજપાની ટિકિટ મળી ત્યારે મેં સૌથી પહેલાં તેમને અભિનંદન આપ્યા હતા, પરંતુ આમઆદમી પાર્ટીની ટિકિટ મને મળી ત્યારે એમણે મને કોઈ જ અભિનંદન આપ્યાં નહીં. એમને લાગે છે કે, મારે ‘લક’ની જરૃર નથી. મારે એમના વિશે ઝાઝી વાતો કરવી નથી. તેઓ કદાચ આ ચૂંટણીજંગને ‘પર્સનલ’ બનાવી દેવા માગે છે, પરંતુ મને એવો કોઈ જ રસ નથી. મારો જંગ તો આ શહેરને વિશ્વના નક્શા પર મૂકવા માટે છે.”

કિરણ ખેર એના ટ્વિટર પર લખે છે : “જીવનની શરૃઆત સાઠ વર્ષે જ થાય છે અને ગુલની જેમ હું મેરેથોન રનર નથી. સ્લો એન્ડ સ્ટેડી વિન્સ ધ રેસ.”

એના જવાબમાં ગુલ કહે છે : “કિરણને અને સર (પવન બન્સલ)ને મારા ટ્વિટ્સને પર્સનલ બનાવવામાં તો તેઓ તેમ કરી શકે છે.”

યાદ રહે છે કે, ચંડીગઢમાં ભાજપાનાં ઉમેદવાર કિરણ ખેર, આમઆદમી પાર્ટીનાં ઉમેદવાર ગુલ પનાગ છે તો કોંગ્રેસના ઉમેદવાર પવન બંસલ છે.

કેવું બ્યૂટીફૂલ એમ્બેરેસમેન્ટ ?
– દેવેન્દ્ર પટેલ
www.devendrapatel.in

અનંત, ક્યાં છો ? તમારી શ્રદ્ધા તમને શોધી રહી છે !

કભી કભી – દેવેન્દ્ર પટેલ
એક રાત્રે મેં નિખાલસતાથી મારા બચપણની વાત પતિને કહી દીધી

“સર ! તમે લખ્યું હતું કે, સાયરાબાનુને ૧૨ વર્ષની ઉંમરે જ દિલીપકુમાર માટે પ્રેમ થયો હતો. સાયરાબાનુએ એમ પણ કહ્યું કે, “બસ, હવે અમે એકબીજા માટે જીવીએ છીએ.” મારું જીવન પણ થોડુંક એવું અને થોડુંક જુદું પણ છે. હું પણ ૧૪ વર્ષની હતી ત્યારે જ અનંત મને ગમવા લાગ્યો હતો. અનંત મારાથી મોટો હતો. એની વય ૧૭ વર્ષની હતી. અમારી વચ્ચે ઉંમરનો તફાવત હતો, પરંતુ એ મને કેમ ગમતો હતો એની મને ખબર નથી. એ મને ગમતો હતો એટલ  બસ ગમતો જ હતો” : એમ કહેતાં શ્રદ્ધા એની વાત શરૃ કરે છે. શ્રદ્ધા એક પ્રતિભાશાળી ગુજરાતમાં જ જન્મેલી, ગુજરાતમાં જ મોટી થયેલી, પરંતુ મૂળ મહારાષ્ટ્રીયન નારી છે. તે અત્યંત સુંદર ગુજરાતી બોલે છે. વાતચીતમાં સરળ અને સ્વભાવથી પારદર્શી છે. એની ખૂબી ગણો કે ખામી, પણ એ કોઈ વાત છુપાવી શકતી નથી. બેંકના ઉચ્ચ હોદ્દા પર તે અત્યારે નોકરી કરી રહી છે, પણ આજે વાત કરતી વખતે તેના ચહેરા પર વેદનાની લકીરો ખેંચાઈ છે. આંખોના ઊંડાણમાં કોઈ દર્દ છુપાયેલું છે.

અનંત, ક્યાં છો ? તમારી શ્રદ્ધા તમને શોધી રહી છે !

એ કહે છે : “અમે બંને એક જ સ્કૂલમાં ભણતાં હતાં. એ મારાથી સિનિયર હતો. રિસેસના સમયે હું મારા ક્લાસમાંથી બહાર નીકળી અનંતની રાહ જોતી. એ મારાથી મોટો હોવા છતાં વાત કરવામાં એકદમ શરમાળ હતો. હું વાતો વધુ કરતી. તે બહુ જ ઓછું બોલતો. આમેય હું પહેલેથી જ વાચાળ રહી છું. હું બહિર્મુખ છું, એ અંતર્મુખી. હું એના તરફ આર્કિષત હતી. એને પણ હું ગમતી હતી, પણ તે કદી બોલતો નહોતો. તે કદી કાંઈ કહેતો નહોતો. એક દિવસ તો મેં એને હિંમત કરીને કહી દીધું હતું : “આઈ લવ યુ.”

એણે કોઈ જવાબ આપ્યો નહોતો. ઊલટો તે શરમાઈ ગયો હતો. હા, એને મારી વાત ગમી હતી. તે દોડીને જતો રહ્યો હતો. મારા મનમાં જે ભાવ ઊભરે તે કહી દેવાની મને ટેવ રહી છે. એ એના ભાવ આંખોથી પ્રગટ કરતો, પણ શબ્દોથી પ્રગટ કરતો નહીં. એ કારણે ઘણીવાર હું મૂંઝાઈ જતી, પણ એક દિવસ તો મેં એને રોકીને કહી જ દીધું : “હું પરણીશ તો તને જ.”

એ સ્તબ્ધ થઈ જતો રહ્યો, કારણ કે મારી પરણવાની વયને ઘણી વાર હતી. હજુ હું કિશોરી જ હતી. તે સમજદાર હતો. શાયદ તેને પણ હું ગમતી હતી, પણ તે કહી શકતો નહોતો.

સમય વહેતો રહ્યો.

મારા પિતાની નોકરીની બદલી થતાં અમે અન્યત્ર ચાલ્યાં ગયાં. મારી સ્કૂલ બદલાઈ ગઈ. અનંત એની એ જ સ્કૂલમાં રહ્યો. મારી પાસે એના ઘરનો ફોન નંબર નહોતો. મારે એની સાથે વાત કરવી હતી, પણ વાત કેવી રીતે કરવી ? એણે તો મને શોધવા કદી પ્રયાસ કર્યો નહીં, પરંતુ મેં કર્યો. કેટલાક સમય બાદ મને ખબર પડી કે એનો પરિવાર મુંબઈ ચાલ્યો ગયો છે અને મુંબઈમાં એ લોકો ક્યાં રહે છે તેની કોઈનેય ખબર નહોતી. અમે હવે એકબીજાથી છૂટા પડી ગયા. પણ હું તેને ભૂલી શકતી નહોતી.

એ વાત પછી ઘણી ઘટનાઓ ઘટી. હું વયસ્ક થઈ. મારી અને અનંત વચ્ચે હવે કોઈ સંપર્ક રહ્યો નહોતો. બચપણના એ સુંદર સ્વપ્નને વાગોળવા સિવાય મારી પાસે હવે કોઈ વિકલ્પ નહોતો. મારું ભણવાનું પૂરું થતાં મારા પિતાએ મારા માટે છોકરા શોધવા માંડયા. મેં વાસ્તવિકતા સ્વીકારી લીધી હતી. બચપણ એ બચપણ છે. માનવીએ વર્તમાનમાં જ જીવવું જોઈએ. ભૂતકાળ વાગોળવા માટે છે અને ભવિષ્ય એ વિચારવા માટે છે. મેં છોકરા જોયા. મારા કરતાં મારા પિતાને જે છોકરો પસંદ હતો તેની સાથે મેં લગ્ન કરી લીધાં. હા, હું નાની હતી ત્યારે વિચારતી હતી કે, મન તો હું અનંતને વરી ચૂકી છું, પરંતુ અત્યારે વાસ્તવિકતા અલગ હતી. મેં સંજોગોને આધીન થઈને વાસ્તવિકતા સ્વીકારી લીધી.

લગ્ન બાદ મધુકર સાથે મારું લગ્નજીવન શરૃ થયું. મધુકરને એક્સપોર્ટ-ઇમ્પોર્ટનો ધંધો હતો. અમે અમદાવાદ છોડી મુંબઈ રહેવા ગયાં. અમારા દાંપત્યજીવનની શરૃઆત બહુ જ સારી રહી. વાતવાતમાં મધુકર એમના કોલેજ જીવનની વાત કરતા. કોલેજમાં એમને કઈ કઈ છોકરીઓ બહુ જ ગમતી હતી એ પણ કહેતા હતા. કઈ કઈ છોકરીઓ સાથે તેમણે પિક્ચર જોયા હતા તે પણ કહેવા લાગ્યા. એમની વાતોમાં રહેલી નિખાલસતા જોઈને મેં પણ એક રાત્રે કહી દીધું કે, “હું ૧૨ વર્ષની હતી ત્યારે મને પણ મારી સ્કૂલમાં ભણતો અનંત નામનો એક છોકરો ગમતો હતો.”

એમણે મને પૂછયું હતું : “એ ક્યાં છે અત્યારે ?”
મેં કહ્યું : “મુંબઈમાં જ છે.”
એમણે મને પૂછયું : “શું કરે છે તે ?”
મેં કહ્યું : “મને ખબર નથી.”
એમણે કહ્યું : “ક્યાં રહે છે તે ?”
મેં કહ્યું : “મને ખબર નથી.”
“ઇમ્પોસીબલ.” એમણે આક્રમક સ્વરે કહ્યું.

હું વિચારમાં પડી ગઈ. એમણે એમના કોલેજકાળની છોકરીઓ સાથેની દોસ્તીની વાત કરી ત્યારે મેં સાહજિકતાથી એ બધી વાતો સ્વીકારી લીધી અને મેં પણ જ્યારે મારા બચપણની વાત કરી તો તેઓ ઉશ્કેરાઈ ગયા. મેં તેમને પૂછયું : “તમે કેમ ગુસ્સે થઈ ગયા. તમે પણ કોલેજમાં છોકરીઓ સાથે ફ્લર્ટ કરતા હતા, તેની સામે મેં કોઈ જ વાંધો લીધો નહીં અને મેં મારી વાત કરી તો ખીજાઈ ગયા ?”

એમણે મને કહ્યું : “મારે કોલેજમાં કોઈપણ છોકરી સાથે સંબંધ નહોતો. મેં તો તારા દિલની વાત જાણવા જ એ જુઠી વાત કહી હતી. મને લાગે છે કે, તું એક સારી સ્ત્રી નથી.”

બસ, એ દિવસથી એનો મારા પ્રત્યેનો વ્યવહાર અને વર્તન બદલાઈ ગયા. સવારે ચાનો કપ ફેંકી દેવા લાગ્યા. બપોરે જમતાં જમતાં થાળી ફેંકી દેતા. હા, રાત્રે સૂવા પૂરતો જ સંબંધ રાખ્યો, પણ હવે તેઓ મને શંકાની નજરે જોવા લાગ્યા. મારા ભોળપણમાં એમણે મને જ ફસાવી દઈને મારા ભૂતકાળના નિર્દોષ પ્રેમની વાતો જાણી લીધી હતી. હવે તેઓ મારી સાથે એક દુશ્મન જેવો વ્યવહાર રાખતા હતા. માનસિક અને લાગણીના અમારા સંબંધો ખતમ થઈ ચૂક્યા હતા. તેઓ મારી સાથે માત્ર શારીરિક સંબંધ જ રાખતા હતા. અનંતને તો સ્કૂલ છોડયા પછી હું કદી મળી નહોતી. તે પછી આજ સુધી મેં એને જોયો પણ નથી. આજે તે વાતને વર્ષો વીતી ગયા છે. અનંત મને સામા મળે તો હું તેમને ઓળખું પણ નહીં. હા, મને તેમનું નામ ‘અનંત ભારદ્વાજ’ છે એટલી જ ખબર હતી. એથી વિશેષ કાંઈ જ નહીં.

મારા પતિ અને મારા શારીરિક સંબંધના કારણે હું ગર્ભવતી થઈ. એમાં પણ મારા પતિ મને શંકાથી જોવા લાગ્યા. એક દિવસ તો તેમણે મને કહી દીધું : “તારા ઉદરમાં જે ગર્ભ છે તે મારો નહીં, પણ અનંતનો છે.”

હું આઘાતમાં સરી પડી. એ દિવસે હું બહુ જ રડી. મેં માથા પછાડી નાખ્યા. બચપણના એ પ્રેમથી આગળ મારા અને અનંત વચ્ચે કોઈ સંબંધ નહોતો, છતાં એમણે મારી વાત સ્વીકારવા ઇનકાર કરી દીધો. મારા પર શકના કારણે એમણે મારા બહાર જવા પર પ્રતિબંધ લાદી દીધો. એક દિવસ તેમની ગેરહાજરીમાં હું કાંઈક ખરીદી કરવા બજારમાં ગઈ. સાંજે પાછી આવી ત્યારે તેઓ પહેલેથી જ ઘરમાં હાજર હતા. એમણે મને લાત મારી. હું પડી ગઈ. મારા દાંતમાંથી લોહી નીકળી આવ્યું. હું માથા પછાડીને રડતી રહી. મારા ઉદરમાં મારા પતિનો જ ગર્ભ હતો, પણ તેઓ માનવા જ તૈયાર નહોતા. મેં ખાવાનું બંધ કરી દીધું તો પણ તેમને કોઈ લાગણી ન થઈ. મેં દૂધ પીવાનું બંધ કરી દીધું તો પણ એમને કોઈ લાગણી ના થઈ. તેમના શકને દૂર કરવાનો મારી પાસે કોઈ ઉપાય નહોતો.

મેં ઘર છોડી દેવા વિચાર કર્યો. પહેલાં તો મેં ગર્ભપાત કરાવી લેવા પણ વિચાર્યું, પરંતુ એક નવજાત શિશુને આ જગતમાં આવતાં પહેલાં જ તેની હત્યા કરી નાખવી એ પાપ છે એમ વિચારી મેં એ નિર્ણય હવે માંડી વાળ્યો છે. હવે હું ઘર છોડી રહી છું. ગમે ત્યાં એકલી જ રહીશ, પણ ખોટી બદનામી અને ખોટા આક્ષેપોનો ભારો લઈને પિયરમાં તો નહીં જ જઉં. હું મારા બાળકને જન્મ આપીશ અને એ બાળક ભલે મારા કાયદેસરના પતિનું છે, પરંતુ હું એમની પાસે પાછી કદી નહીં જાઉં. મારા બાળકના જન્મ પછી એના પિતાના નામના બદલે મારા બાળકના નામ પાછળ હું મારું નામ લખાવીશ.

અનંત ભારદ્વાજ ! તમે ક્યાં છો ? તમારી શ્રદ્ધા તમને હવે શોધે છે.
– કહેતાં શ્રદ્ધા તેની વાત પૂરી કરે છે.
– દેવેન્દ્ર પટેલ
www.devendrapatel.in

૧૯૫૨માં માત્ર રૂ.૨૦૦૦માં લોકસભાની ચૂંટણી લડાતી હતી

દરેક ઉમેદવારના નામની અલગ મતપેટી અને ગુલાબી રંગનાં મતપત્રો અપાતાં હતાં

૨૦૧૪ની લોકસભાની ચૂંટણી ૭૦ એમ.એમ.માં આવી રહેલી ૩ડી- ‘શોલે’ જેવી ગ્રાન્ડ સ્પેક્ટેક્યુલર ફિલ્મ જેવી બની રહી છે. તેમાં એક્શન છે, ઇમોશન્સ છે, ડ્રામા છે અને એલિમેન્ટ ઓફ સરપ્રાઈઝ પણ છે. અલબત્ત, આ ફિલ્મમાં જય અને વીરુ કોણ, ગબ્બરસિંહ કોણ,બસંતી કોણ, ઠાકુર કોણ, અને સાંબા કોણ એ નક્કી કરવું મુશ્કેલ છે. આઝાદીના આટલાં વર્ષો બાદ દેશની લોકસભાની ચૂંટણી પહેલી જ વાર મહિનાઓ અગાઉથી રસપ્રદ બની ગઈ છે. ચાલો, આ એક્શન ફિલ્મ રિલીઝ થાય તે પહેલાં બ્લેક એન્ડ વ્હાઈટના જમાનાની ભારતીય લોકતંત્રની અગાઉની ચૂંટણીઓ પર નજર નાખીએ.

૧૯૫૨માં માત્ર રૂ.૨૦૦૦માં લોકસભાની ચૂંટણી લડાતી હતી

બે હજાર રૂપિયા ફંડ

એક જમાનામાં અટલ બિહારી વાજપેયીને હરાવનાર સુભદ્રા જોશીએ આજથી ૨૦ વર્ષ પહેલાં ‘પંજાબ કેસરી’ના વરિષ્ઠ લેખક ડો. ચંદ્ર મિત્રાને જણાવ્યું હતું કે, “૧૯૫૨ની ચૂંટણીઓમાં મને અંબાલા મતવિસ્તારની ટિકિટ એકદમ આપી દેવામાં આવી હતી. મારો ત્યાં કોઈ જનાધાર નહોતો, પરંતુ કોંગ્રેસ પાર્ટીનો જનાધાર મજબૂત હતો. મને કોંગ્રેસ કાર્યાલય પર બે હજાર રૂપિયા અને એક જૂની જીપ આપી દેવામાં આવી હતી અને આદેશ આપવામાં આવ્યો : “જાવ, ચૂંટણી લડો.” એ વખતે અંબાલા મતવિસ્તાર સીમલાથી કરનાર સુધી ફેલાયેલો હતો.

પર્વતીય વિસ્તારોમાં કે ગામડાંઓમાં કોઈ જ સડક નહોતી. ચૂંટણીયાત્રા પગે ચાલીને જ કરવી પડતી. જ્યાં સાંજ પડી જાય ત્યાં સૂઈ જવાનું. મારી સાથે ૧૦-૧૨ કાર્યકર્તાઓ જ ચાલી શકતા હતા. એક જૂનું માઈક અને એક બેટરી આપવામાં આવી હતી. એક મહિના સુધી ચાલીને હું ૯૦થી ૯૫ ગામો- શહેરો સુધી જ પહોંચી શકી હતી. ‘ગાંધી બાપુ અમર રહે અને પંડિત નહેરુ જિંદાબાદ’ના નારા જ ચાલતા હતા. મને માત્ર એક હજાર છાપેલી પત્રિકાઓ વહેંચવા આપવામાં આવી હતી, જેને પોસ્ટર પણ કહી ના શકાય. દરેક ગામમાં માંડ ૧૦ કે ૧૫ પત્રિકાઓ જ વહેંચતાં, પરંતુ જોશ અને ઉમંગ ભરપૂર હતાં. હું એ ચૂંટણી જીતી ગઈ. તે પછી બે મહિના સુધી દરેક ગામમાં ચક્કર માંડીને દિલ્હી આવી હતી.”

ગુલાબી મતપત્ર

૧૯૫૨માં દેશની લોકસભામાં કુલ ૪૦૧ બેઠકો હતી. તેમાં ૮૬ બેઠકો પર એકથી વધુ પ્રતિનિધિ ચૂંટવામાં આવતા હતા. અર્થાત્ બેઠકો ૪૦૧ હતી, પરંતુ ૮૬ બેઠકો ‘ડબલ ક્ષેત્ર’ કહેવાતી હોઈ તે બેઠક એક જ, મતદાતા એ જ, પણ પ્રતિનિધિ બે. આમ પહેલી ચૂંટણીમાં કુલ ૪૮૯ સભ્યો ચૂંટાઈને આવ્યા હતા. દિલચશ્પ વાત એ છે કે, એ વખતે વિધાનસભાની ચૂંટણી પણ લોકસભાની ચૂંટણીની સાથે જ થતી હતી. દરેક મતદાતાને ગુલાબી રંગના બે મતપત્ર આપવામાં આવતા હતા. લોકસભાની ચૂંટણી માટેના ગુલાબી મતપત્રની નીચે લીલા રંગની અને વિધાનસભાની ચૂંટણીના ગુલાબી મતપત્ર માટે નીચે ચોકલેટી રંગની પટ્ટી રહેતી. એક વખતે દરેક ઉમેદવારના નામની તખ્તીવાળી સ્ટીલની મતપેટી રાખવામાં આવતી હતી. અત્યારે એક જ મતપેટી હોય છે. એ વખતે જેટલા ઉમેદવાર એટલી એમના નામવાળી અલગ મતપેટીઓ રહેતી. મતદાતાઓ પોતાની પસંદગીના ઉમેદવારના નામવાળી અને ચિહ્નવાળી મતપેટીમાં મતપત્ર નાખવાનું રહેતું.

ચૂંટણી ફંડ પાછું આપ્યું

એ વખતે દેશમાં ૨ લાખ ૨૪ હજાર મતદાન કેન્દ્રો બનાવવામાં આવ્યાં હતાં. એ ચૂંટણી પ્રક્રિયા માટે ૧૦ લાખ કર્મચારીઓને તૈનાત કરવામાં આવ્યા હતા. કુલ મુદ્રિત મતપત્રોની સંખ્યા ૬૨ કરોડ હતી. એ વખતે દેશમાં કુલ ૧૦ રાષ્ટ્રીય પક્ષો અને ૩૯ પ્રાદેશિક પક્ષો હતા. બીજા અપક્ષ ઉમેદવારો પણ મોટી સંખ્યામાં મેદાનમાં ઉતર્યા હતા. આખી ચૂંટણી માટે સરકારે રૂ. ૧૦.૪૫ કરોડ ખર્ચ કર્યું હતું. નોંધનીય વાત એ છે કે, કોંગ્રેસે તેના દરેક ઉમેદવારને ચૂંટણી ખર્ચ માટે રૂ. ૨૦૦૦નું ફંડ આપ્યું હતું. તેમાંથી પણ કેટલાક ઉમેદવાર એ રકમ પણ પૂરી વાપરી શક્યા નહોતા. એમાંથી ૧૧૦ ઉમેદવારોએ રૂ. ૨૦૦થી રૂ. ૧૧૦૦ જેટલું ચૂંટણી ફંડ કોંગ્રેસ પક્ષને પાછું આપ્યું હતું. એ વખતે આવા પ્રામાણિક ઉમેદવારો પણ હતા. ઇમાનદારી માટે એક સ્પર્ધા પણ હતી.

કોંગ્રેસને ૩૬૪ બેઠકો

૧૯૫૨માં દેશમાં કુલ ૧૭ કરોડ ૩૦ લાખ મતદારો હતા. દેશના પહેલા ચૂંટણી કમિશનર તરીકે સુકુમાર સેન હતા. તેમની તમામ ચૂંટણી વિષયક જાહેરાતો રેડિયો દ્વારા પ્રસારિત કરવામાં આવતી હતી. તેમણે એક દસ્તાવેજી ફિલ્મ પણ બનાવરાવી હતી જે દેશભરમાં પ્રર્દિશત થઈ હતી. એ વખતે ચૂંટણી લડવાવાળા મુખ્ય પક્ષોમાં કોંગ્રેસ ઉપરાંત ભારતીય કમ્યુનિસ્ટ પાર્ટી, સોશિયાલિસ્ટ પાર્ટી, હિન્દુ મહાસભા, ડો. આંબેડકરની રિપબ્લિકન પાર્ટી, આચાર્ય કૃપલાણીજીની કિસાન મજદૂર પ્રજા પાર્ટી અને ડો. શ્યામાપ્રસાદ મુકરજીનું ભારતીય જનસંઘ દળ પણ સામેલ હતું. ભારતના બંધારણના પિતામહ એવા ડો. બાબાસાહેબ આંબેડકર આ ચૂંટણીમાં મુંબઈમાં એક સામાન્ય ઉમેદવાર સામે હારી ગયા હતા. એ ચૂંટણીમાં ભારતીય જનસંઘ માત્ર ખાતું જ ખોલી શક્યું હતું. પંડિત જવાહરલાલ નહેરુ સામે સ્વામી કરપાત્રેએ ચૂંટણી લડી હતી. ભારતીય કમ્યુનિસ્ટ પાર્ટીને ૧૬ અને સોશિયાલિસ્ટ પાર્ટીને ૧૨ બેઠકો મળી હતી. કોંગ્રેસ ૩૬૯ બેઠકો પર વિજયી બની હતી. ૧૯૫૨ની પહેલી ચૂંટણીમાં મતદાન ૪૪.૮૭ ટકા થયું હતું.

હવે ૭૦ લાખ…?

હવે સમય બદલાઈ ગયો છે. ૨૦૧૪ની ૧૬મી લોકસભાની ચૂંટણીમાં ૮૧ કરોડ કરતાં પણ વધુ મતદાતાઓ છે. ગત ચૂંટણી કરતાં ૧૦ કરોડ નવા મતદાતાઓ ઉમેરાયા છે. ૧૯૫૨માં ચૂંટણીખર્ચ પેટે રૂ. ૨૦૦૦ પક્ષ તરફથી અપાતા હતા. ચૂંટણીપંચે હવે તે મર્યાદા ઉમેદવાર દીઠ રૂ. ૭૦ લાખની કરી દીધી છે. બીજી બાજુ વાસ્તવિકતા એ છે કે, કોઈપણ ઉમેદવાર ૭૦ લાખમાં લોકસભાની ચૂંટણી લડી શકે તેમ નથી. ઘણા ઉમેદવારો લોકસભાની ચૂંટણી માટે હકીકતમાં રૂ. ૧૦ કરોડથી રૂ. ૫૦ કરોડનું ખર્ચ કરતાં હોવાનું મનાઈ રહ્યું છે. અત્યારે વિધાનસભાની ચૂંટણી લડવી હોય તો રૂ. ૩ કરોડથી પાંચ કરોડની જરૂર રહે છે. ઉમેદવારોને જે તે ગામોનાં, જે તે દેવ-દેવીઓનાં મંદિરો માટે લાખોના દાન આપવા પડે છે. કહેવાય છે કે મતદીઠ રકમ વહેંચવી પડે છે. દારૂ, ચવાણું પણ વહેંચવા પડે છે. પોસ્ટરો, રેલીઓ, રેલીઓમાં લોકોને લાવવાનું ખર્ચ જુદું. જે લાખો-કરોડોમાં આવે છે. વાહનો, પેટ્રોલ-ડિઝલ અને મોબિલિટીનું ખર્ચ પણ મોટું આવે છે. શહેરોમાં નુક્કડ નાટક, પત્રિકાઓ, બિલ્લા માસ્ક, ભજન મંડળીઓ, ગીત-સંગીતની મંડળીઓનું ખર્ચ અલગ.

છે ને ગરીબ ભારતના અમીરોની ચૂંટણી !

‘મોદી યુગ’ના ઉદય સાથે બુઝર્ગોની આંખમાં આંસુ

વસુંધરા રાજેને મુખ્યમંત્રી બનાવનાર જસવંતસિંહની ટિકિટ તેમણે જ કપાવી

ભારતીય જનતા પાર્ટીમાં અટલ-અડવાણી યુગનો અસ્ત થઈ ગયો છે. મોદી યુગનો આરંભ થઈ ચૂક્યો છે. રાષ્ટ્રીય ફલક પર નરેન્દ્ર મોદીના આગમનની સાથે જ એલ. કે. અડવાણી, મુરલી મનોહર જોશી, લાલજી ટંડન, જસવંતસિંહ, યશવંત સિંહા અને કલરાજ મિશ્રને તેમનું સ્થાન બતાવવામાં આવી દીધું છે. જે લાલકૃષ્ણ અડવાણી ગઈકાલ સુધી પક્ષની તમામ ટિકિટો વહેંચતા હતા, તેઓ આજે તેમની મનપસંદ બેઠક પર ચૂંટણી લડી શકતા નથી. લાલજી ટંડનનો યુ.પી.માં ડંકો હતો તેઓ પોતાની બેઠક મોદી માટે ખાલી કરી નમો નમો કરવા લાગ્યા હતા. મુરલી મનોહર જોશીને પોતાની પસંદગીની બેઠક વારાણસી છોડીને અન્યત્ર ભાગવું પડયું છે. એક વખત વિદેશમંત્રી રહી ચૂકેલા જસવંતસિંહને તો ટિકિટ આપવાનો ઈનકાર કરી ‘ના’ સાંભળવાની તૈયારી રાખવાની સલાહ આપવામાં આવી છે. ભારતીય જનકતા પાર્ટીમાં હવે નરેન્દ્ર મોદી, રાજનાથસિંહ અને વસુંધરા રાજેનો દબદબો છે. આ યુતિએ ભલભલા બુઝર્ગોની આંખમાં આંસુ લાવી દીધાં છે.

'મોદી યુગ'ના ઉદય સાથે બુઝર્ગોની આંખમાં આંસુ

ખાનદાની દુશ્મની

ભારતીય જનતા પાર્ટીમાં નવી નેતાગીરીના ઉદયે સૌથી વધુ આંચકો જસવંતસિંહને આપ્યો છે. જસવંતસિંહ રાજસ્થાનની બાડમેર બેઠક પરથી પક્ષની ટિકિટ પર ચૂંટણી લડવા માગતા હતા, પરંતુ તેમને ટિકિટ ના આપવાના નિર્ણયને રાજસ્થાનનાં મુખ્યમંત્રી વસુંધરા રાજેના વિજય તરીકે ગણવામાં આવે છે. આ બંને નેતાઓ વચ્ચે છેલ્લા સાત વર્ષથી એકબીજા સામે દુશ્મની છે. બંને રાજપૂત છે. એ દુશ્મની હવે ખાનદાની દુશ્મનીમાં પલટાઈ ગઈ છે. વસુંધરારાજેની રાજનીતિ પણ એકાધિકારવાદી જ છે. જેઓ તેમનું શરણું સ્વીકારતા નથી તે તમામ નેતાઓને ખૂણામાં ધકેલી દેવામાં આવે છે. જસવંતસિંહ તેનું છેલ્લું ઉદાહરણ છે. જસવંતસિંહ એક જમાનામાં ભારતીય લશ્કરમાં હતા. અટલ બિહારી વાજપેયીના મિત્ર રહ્યા છે. તેઓ મૂળ રાજસ્થાનના બાડમેર જિલ્લાના જેસોલ ગામના વતની છે. રાજસ્થાનના મારવાડ વિસ્તારમાં તેમનો સારો એવો પ્રભાવ છે.

અસલીનકલી

જસવંતસિંહને ટિકિટનો ઇનકાર કરાયા બાદ તેમણે કહ્યું છે કે, દેશમાં હવે બે ભાજપા છે. એક અસલી ભાજપા છે અને એક નકલી ભાજપા છે. બહારથી આયાત થઈ રહેલા ઉમેદવારોએ સાચુકલા ભાજપા પણ એક પ્રકારનું દબાણ છે. હવે કાર્યકરોએ જ નક્કી કરી નાખવાનું છે કે, અસલી ભાજપા અને નકલી ભાજપાના ઉમેદવારોને ઓળખી લે. પક્ષની ટિકિટ ના મળતાં જસવંતસિંહે બાડમેરથી અપક્ષ ઉમેદવાર તરીકે ઉમેદવારીપત્ર ભર્યું છે. જસવંતસિંહને ટિકિટ આપવાનો ઇનકાર કરીને ભાજપાએ કોંગ્રેસમાંથી હમણાં જ ભાજપામાં આવેલા સોનારામ ચૌધરીને ટિકિટ આપી છે. સોનારામ ચૌધરી જાટ છે. આ વિસ્તારમાં જાટ મતોની સંખ્યા પણ ઘણી મોટી છે.

વસુંધરાના ગુરુ

વિધિની વક્રતા એ છે કે, એક જમાનામાં વસુંધરા રાજેને તેમની રાજકીય કારકિર્દીમાં પોતાની મહત્ત્વાકાંક્ષા પાર પાડવા જસવંતસિંહની મદદ લેવી પડતી હતી. એ જમાનામાં રાજસ્થાનના રાજકારણમાં ભૈરોસિંહ શેખાવતનો દબદબો હતો. ભૈરોસિંહ શેખાવત ભાજપાના રાષ્ટ્રીય ઉપાધ્યક્ષ હતા. તેઓ જ વસુંધરા રાજેને જસવંતસિંહની ભલામણના કારણે રાજસ્થાનની રાજનીતિમાં લાવ્યા હતા. એક વખત એવો હતો કે, જસવંતસિંહ અને ભૈરોસિંહ શેખાવત અંદરના દીવાનખંડમાં બેઠા હોય ત્યારે વસુંધરા રાજેએ તેઓ અંદર બોલાવે નહીં ત્યાં સુધી બહાર બેસી રહેવું પડતું. ૨૦૦૩ની ચૂંટણીઓ દરમિયાન વસુંધરા રાજે રાજસ્થાનનાં મુખ્યમંત્રી બન્યાં હતાં. એ વખતે જસવંતસિંહ કેન્દ્રમાં નાણામંત્રી હતા અને વસુંધરા રાજેને પહેલી જ વાર મુખ્યમંત્રી બનાવવામાં મુખ્ય ફાળો જસવંતસિંહનો જ હતો. એ વખતે વસુંધરા રાજે લાગણીશીલ થઈ ગયાં હતાં અને હર્ષનાં આંસુ સાથે તેમણે જસવંતસિંહનાં ચરણ સ્પર્શ પણ કર્યાં હતાં.

દુશ્મનાવટનો આરંભ

એ ઘટનાના ચાર વર્ષ બાદ બધું પલટાઈ ગયું. બન્યું એવું કે, એક પ્રકાશકે એક પુસ્તક પ્રગટ કર્યું અને તેમાં મુખ્યમંત્રી વસુંધરા રાજેને એ પુસ્તકમાં હિન્દુ દેવી તરીકે વર્ણવ્યાં. આ વાત જસવંતસિંહનાં પત્ની શીતલ કંવરને પસંદ ના આવતા તેમણે પુસ્તકના પ્રકાશકની સામે જૂન, ૨૦૦૭માં પોલીસ ફરિયાદ કરી દીધી. આ ઘટનાથી વસુંધરા રાજે છંછેડાયાં અને જસવંતસિંહના પરિવાર સામે તેમની દુશ્મનાવટનો આરંભ થયો. આ ઘટનાના પાંચ મહિના બાદ જસવંતસિંહે તેમના ગામ જેસોલ ખાતે ભાજપાના અસંતુષ્ટ નેતાઓની એક બેઠક બોલાવી અને તેમાં અફીણ પીરસવામાં આવ્યું. મુખ્યમંત્રી વસુંધરા રાજેએ આ ઘટનાની તપાસ માટે સીઆઈડીને ઓર્ડર કરતાં સંબંધો વણસ્યા. અલબત્ત, ૨૦૧૨માં થોડા સમય માટે બેઉએ તેમના આંતરિક મતભેદો દફનાવી દીધા, કારણ કે, ૨૦૧૩માં રાજસ્થાનમાં વિધાનસભાની ચૂંટણીઓ આવી રહી હતી. ચૂંટણી પ્રચાર દરમિયાન બેઉએ સાથે પ્રવાસ કર્યો. એ વખતે જસવંતસિંહનો હેતુ તેમના પુત્ર માનવેન્દ્ર સિંહ માટે રાજકીય ભૂમિકા તૈયાર કરવાનો હતો. માનવેન્દ્ર સિંહ વિધાનસભાની ચૂંટણી જીતી ગયા, પરંતુ વસુંધરા રાજેએ જસવંતસિંહના પુત્ર માનવેન્દ્ર સિંહને પ્રધાનમંડળમાંથી બાકાત રાખ્યા. આ કારણે પિતા-પુત્ર ચીડાયા.

કોણ કોને હરાવશે ?

હવે ભાજપાનું હાઈ કમાન્ડ ખુલ્લંખુલ્લા વસુંધરા રાજેની પડખે છે. વસુંધરા રાજેના સખત દબાણ હેઠળ જસવંતસિંહને બાડમેરની ટિકિટ આપવામાં આવી નથી. એ કારણે જસવંતસિંહે બાડમેરમાંથી જ અપક્ષ તરીકે ઉમેદવારી કરી છે. તેઓ જીતશે કે નહીં એ તો ખબર નથી, પરંતુ તેઓ જીતશે તો વસુંધરા રાજે સાથેનો તેમનો સ્વીટ રિવેન્જ હશે. જસવંતસિંહની હાર તેમની રાજનીતિને સમાપ્ત કરી દેશે અને તેમનો વિજય વસુંધરા રાજેના ટેબલ ટર્ન કરી શકે છે. જસવંતસિંહને એલ. કે. અડવાણીના આશીર્વાદ છે. સુષ્મા સ્વરાજની શુભેચ્છા અને શુભ લાગણી છે. મુરલી મનોહર જોશી અને લાલજી ટંડન જવાઓનો છૂપો સાથ છે, પરંતુ બાડમેરની પ્રજા તેમને સાથ આપે છે કે નહીં તે જોવા સૌને ઇન્તજાર છે.

વૃદ્ધો નિવૃત્ત થાય

૮૦ વટાવી ગયેલા બુઝર્ગોએ પણ હવે સમજી લેવાની જરૂર છે કે, મોદી-રાજનાથ- વસુંધરા યુગનો ઉદય થઈ ગયો છે. નવો પવન વહી રહ્યો છે ત્યારે વૃદ્ધો પાછલી ઉંમરમાં ઘોડે ચડવાની જેમ ચૂંટણી લડવાનો અભરખો છોડીને અને નવા રાજનીતિજ્ઞાો માટે જગ્યા કરે તે સમયની માગ છે. ૮૭ વર્ષની ઉંમરે એલ. કે. અડવાણી ચૂંટણી લડી રહ્યા છે તે વિચિત્ર નથી લાગતું ?

રાજનીતિમાં શક્તિશાળી મહિલા નેતાઓની ધાક

રેડ રોઝ – દેવેન્દ્ર પટેલ
રાજકારણમાં મહિલાઓનો દબદબો છતાં દેશમાં સ્ત્રીઓ જ‘બિચારી‘

તાજેતરમાં મહિલાદિન ઊજવાયો. ભારત જેવા દેશમાં વક્રતા એ છે કે, સ્ત્રીને ‘શક્તિ સ્વરૂપા’ અને ‘દેવી’ જેવા શબ્દોથી સંબોધવામાં આવે છે તે જ દેશમાં સ્ત્રીઓ પર સહુથી વધુ અત્યાચાર થાય છે. અમેરિકા જેવા દેશમાં આજ સુધી કોઈ મહિલાને પ્રેસિડેન્ટ બનાવવાથી પ્રજા દૂર રહી છે ત્યારે ભારત જેવા દેશમાં ઈન્દિંરા ગાંધી જેવાં શક્તિશાળી વડાપ્રધાન હાંસલ થયાં છે છતાં ભારતમાં સ્ત્રીઓ સહુથી વધુ બળાત્કારનો ભોગ બનતી રહી છે. દિલચશ્પ વાત એ છે કે ૨૦૧૪ની લોકસભાની ચૂંટણીઓમાં ૪૯ ટકા મતદાતાઓ મહિલાઓ હશે. મહિલાઓને પ્રભાવિત કરવા રાજકીય પક્ષો રસોઈ ગેસની સબસિડી વધારવા, સાડી, દુપટ્ટો, પ્રેશર કૂકર, મિક્સર, ગ્રાઈન્ડર અને કલર ટીવી વહેંચવા વગેરે પ્રયુક્તિઓ અજમાવે છે,પરંતુ દેશના ૬૦ કરોડ મતદાતાઓ જેમાં ૩૦ કરોડ મહિલાઓ પણ છે. તે બધાં શૌચાલય જેવી પ્રાથમિક સુવિધાઓથી પણ વંચિત છે.

મહિલાઓની ઉપેક્ષા

જે દેશની રાજનીતિ પર મહિલાઓની ધાક છે તે જ દેશમાં મહિલાઓની દુર્દશા વધુ કેમ છે? સંસદમાં ૩૩ ટકા અનામત મહિલાઓ માટે લાવવાનું બિલ લાવવામાં આવ્યું, પરંતુ રાજકીય પક્ષોની પુરુષવાદી વિચારધારાને કારણે તે વિલંબિત જ રહ્યું છે. દેશની રાષ્ટ્રીય પાર્ટીઓ લોકસભાની ચૂંટણીમાં મહિલાઓને ૧૦ કે ૧૫ ટકાથી વધુ ટિકિટો આપતી નથી. કેજરીવાલની આમ આદમી પાર્ટીએ શાઝિયા ઈલ્મીને દિલ્હીમાં ટિકિટ આપવા ઈન્કાર કરી દીધો છે. ગુજરાતમાં આમ આદમી પાર્ટીમાં જોડાયેલાં નૃત્યાંગના મલ્લિકા સારાભાઈની પાર્ટીના નેતાઓ ઉપેક્ષા કરી રહી રહ્યા છે. એ આશ્ચર્યની વાત છે કે ભારતમાં પ્રતિભા પાટિલ જેવાં મહિલાએ રાષ્ટ્રપતિ પદ શોભાવ્યું છે. દેશની રાષ્ટ્રીય ન્યૂઝ ચેનલ્સ પર મહિલા એન્કર્સ સુંદર રોલ ભજવી રહી છે, પરંતુ ચૂંટણી આવે ત્યારે એ જ દેશની રાજનીતિ મહિલાઓની ભાગીદારીની ઉપેક્ષા કરી રહી છે. આ દેશે રાજનીતિમાં ધાક જમાવવાવાળી શક્તિશાળી મહિલાઓ આપી છે, તેની પર નજર કરીએ.

ઇન્દિરા ગાંધી

ઇન્દિરા ગાંધી આ દેશમાં પહેલાં મહિલા વડાપ્રધાન બન્યાં. ૧૯૬૬થી ૧૯૭૭ સુધી સતત ત્રણ વખત તેઓ વડાપ્રધાન રહ્યાં. તે પછી ૧૯૮૦થી ૧૯૮૪ સુધી ચોથી વખત પણ તેઓ વડાપ્રધાન પદે રહ્યાં. તેમણે બેન્કોનું રાષ્ટ્રીયકરણ કર્યું. રાજાઓનાં સાલિયાણાં અને વિશેષધિકારો રદ કર્યાં. પાકિસ્તાનના બે ટુકડા કરી નાંખ્યા. તેમના શાસનમાં દેશમાં હરિયાળી ક્રાંતિ અને દૂધ ઉત્પાદનમાં દેશ આત્મનિર્ભર બન્યો. ૧૯૭૫માં તેમણે દેશમાં કટોકટી જાહેર કરી અને તેઓ ચૂંટણી હારી ગયાં, પરંતુ ત્રણ વાર તેઓ સત્તામાં પાછાં આવ્યાં.

વિજયાલક્ષ્મી પંડિત

વિજયાલક્ષ્મી પંડિત પૂર્વ વડાપ્રધાન જવાહરલાલ નહેરુનાં બહેન હતાં. ૧૯૫૬ના વર્ષમાં વિજયાલક્ષ્મી પંડિત સંયુક્ત રાષ્ટ્ર સંઘની આમ સભાનાં પ્રથમ ભારતીય અને મહિલા અધ્યક્ષ બન્યાં. ૧૯૬૨થી ૧૯૬૪ના વર્ષ દરમિયાન તેઓ મહારાષ્ટ્રનાં રાજ્યપાલ પણ રહ્યાં. ૧૯૬૪થી ૧૯૬૮ સુધી તેઓ ઉત્તર પ્રદેશના ફુલપુર મતવિસ્તારમાંથી લોકસભાનાં સાંસદ તરીકે ચૂંટાયાં હતા.

સરોજિની નાયડુ

સરોજિની નાયડુને ઘણાં ભારતનાં ‘બુલબુલ’ પણ કહેતાં. તેઓ ગાંધીજી સરદારનાં સાથી અને સ્વાતંત્ર્ય સેનાની હતાં. આઝાદી પહેલાં તેઓ સંયુક્ત પ્રાંતનાં રાજ્યપાલ બન્યાં. આઝાદી પછી તેઓ એ જ રાજ્યનાં ગવર્નર બન્યાં એટલે કે સ્વતંત્ર ભારતનાં તેઓ પહેલા મહિલા રાજ્યપાલ બન્યાં. આઝાદી પહેલાં તેઓ રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસનાં અધ્યક્ષ પણ રહ્યાં. આઝાદીની લડત દરમિયાન તેઓ અનેક વાર જેલમાં ગયાં.

સુચેતા કૃપાલાણી

સુચેતા કૃપાલાણી ભારતના સ્વાતંત્ર્ય પૂર્વ સેનાની આચાર્ય કૃપાલાનીનાં પત્ની હતાં. સુચેતા કૃપાલાની ૧૯૬૭માં ઉત્તર પ્રદેશનાં પહેલા મુખ્યમંત્રી બન્યાં. તેઓ ભારતના બંધારણના ઘડવૈયાઓની બનેલી સમિતિનાં સભ્ય પણ હતાં. એ સિવાય કેટલીયે સમિતિઓ અને ઉપસમિતિઓનાં સભ્ય પણ રહ્યાં. તેમના પતિ આઝાદી પછી કોંગ્રેસના સખત ટીકાકાર હતાં, પરંતુ સુચેતા કૃપાલાની કોંગ્રેસમાં જ અનેક પદ શોભાવતાં રહ્યાં.

સોનિયા ગાંધી

ઈ.સ. ૧૯૯૮થી સોનિયા ગાંધી આજ સુધી સતત કોંગ્રેસ પાર્ટીનાં અધ્યક્ષ છે. ઈટાલીમાં જન્મેલાં સોનિયા ગાંધી યુપીએ ગઠબંધનનાં પણ અધ્યક્ષ છે. શરૂઆતમાં તેઓ રાજનીતિમાં આવવા માગતાં નહોતાં, પરંતુ શ્રીપેરુમ્બુદુર ખાતે બોમ્બ વિસ્ફોટમાં પતિની હત્યા બાદ કેટલાંક વર્ષોના વિશ્રામ બાદ તેમણે કોંગ્રેસનું અધ્યક્ષ પદ સંભાળ્યું. આખો પક્ષ તેમને વડાપ્રધાન તરીકે જોવા ઇચ્છતો હતો, પરંતુ તેમણે વડાપ્રધાન પદ ઠુકરાવી વિપક્ષને પણ આંચકો આપ્યો. યુપીએ સરકારના શાસન દરમિયાન માહિતીનો અધિકાર અને મનરેગા લાવવામાં તેમની મોટી ભૂમિકા રહી.

સુષમા સ્વરાજ

ભાજપનાં નેતા સુષમા સ્વરાજ લોકસભામાં વિપક્ષનાં નેતા છે. તેઓ છ વખત સંસદ અને ત્રણ વખત વિધાનસભામાં ચૂંટાયાં છે. સુષમા સ્વરાજ ૧૯૯૮માં દિલ્હીનાં પહેલા મુખ્યમંત્રી બન્યાં. એમનો કાર્યકાળ માત્ર બે મહિના જ રહ્યો. તેઓ અટલ બિહારી વાજપેયીની સરકારમાં પણ મંત્રી રહ્યા. વ્યવસાયથી ધારાશાસ્ત્રી રહેલાં સુષમા સ્વરાજે ૧૯૭૭માં હરિયાણાથી જાહેરજીવનની કારકિર્દી શરૂ કરી હતી. લોકસભામાં વિપક્ષનાં નેતા તરીકે તેમણે અસરકારક ભૂમિકા નિભાવી અને છતાં ભાષાનો વિવેક કદી ચૂક્યાં નથી.

માયાવતી

દલિતોનાં નેતા તરીકે ઉભરી આવેલાં માયાવતી બહુજન સમાજ પાર્ટીનાં પ્રમુખ છે. તેઓ ઉત્તર પ્રદેશમાં ચાર વખત મુખ્યમંત્રી પદે રહી ચૂક્યાં છે. હાલ મુખ્યમંત્રી ન હોવા છતાં આખાયે ઉત્તર પ્રદેશમાં તેમનો પ્રભાવ છે. ઉત્તર પ્રદેશમાં તેમણે દલિત- બ્રાહ્મણોનું સમીકરણ આપ્યું છે. ઈ.સ. ૧૯૭૭માં બહુજન સમાજ પાર્ટીના સંસ્થાપક કાંશીરામ માયાવતીને રાજનીતિમાં લાવ્યા હતા.

મમતા બેનરજી

મમતા બેનરજી પશ્ચિમ બંગાળનાં પહેલા મહિલા મુખ્યમંત્રી છે. તેમણે પશ્ચિમ બંગાળમાંથી ડાબેરીઓનાં ૩૪ વર્ષના શાસનને ખતમ કરી દીધું. તેઓ દેશનાં પહેલા રેલમંત્રી પણ રહ્યાં. તેમણે રાજનીતિની શરૂઆત કોંગ્રેસમાં જોડાઈને કરી હતી, પરંતુ ત્યારબાદ કોંગ્રેસથી અલગ થઈ તૃણમૂલ કોંગ્રેસની રચના કરી હતી. તેઓ પશ્ચિમ બંગાળમાં ‘દીદી’ના નામે ઓળખાય છે.

જયલલિતા

જયલલિતા તામિલનાડુનાં મુખ્યમંત્રી અને એઆઈએડીએમકેનાં પ્રમુખ છે. કરુણાનિધિની ડીએમકે પાર્ટીને પરાસ્ત કરીને તેઓ સત્તા પર આવ્યાં હતાં. તામિલનાડુના ભૂતપૂર્વ લિજેન્ડરી અભિનેતા એમ.જી. રામચંદ્રન તેમને રાજનીતિમાં લાવ્યા હતા. જયલલિતા ખુદ એક અભિનેત્રી હતાં. તાિમલનાડુમાં તેમની જબરદસ્ત લોકપ્રિયતાને કારણે કેટલાંક લોકોએ તેમનાં મંદિરો પણ બનાવ્યાં છે. તેઓ તમિળ ઉપરાંત સુંદર હિન્દી અને અંગ્રેજી પણ બોલી શકે છે. સીબીઆઈના દરોડા દરમિયાન ૧૦ હજાર સાડીઓ જોઈને અધિકારીઓ પર સ્તબ્ધ થઈ ગયા હતા. જયલલિતા દેશનાં વડાપ્રધાન બનવાની ખુલ્લી ખ્વાહીશ ધરાવે છે. તામિલનાડુમાં તેઓ ‘અમ્મા’ ના નામે જાણીતાં છે.

અન્ય મહિલાઓ

આ સિવાય ભારતે જે શક્તિશાળી મહિલા નેતાઓ આપ્યાં છે, તેમાં લોકસભામાં સ્પીકર મીરાં કુમાર, દિલ્હીનાં પૂર્વ મુખ્યમંત્રી અને હવે કેરળનાં રાજ્યપાલ શીલા દીક્ષિત પણ છે. મેનકા ગાંધી અને એવાં બીજાં અનેક નામો આ યાદીમાં ઉમેરી શકાય. ગુજરાતનાં રાજ્યપાલ તરીકે પણ ડો. શ્રીમતી કમલા પણ રાજસ્થાનમાં શક્તિશાળી મહિલા રાજકીય નેતા રહી ચૂક્યાં છે. રાજસ્થાનનાં મુખ્યમંત્રી તરીકે પણ વસુંધરા રાજે એક તાકાતવર મહિલા નેતા છે. તેમનાં માતા વિજયારાજે સિંધિયા પણ ભાજપનાં કદાવર નેતા હતાં. એ સિવાય ડાબેરી નેતા વૃંદા કરાત, પૂરણદેશ્વરી, સુપ્રિયા સૂલે, પ્રભા તાવડિયા પણ સંસદમાં તેમનો રોલ ભજવે છે. આટલાં બધાં શક્તિશાળી મહિલા નેતાઓના દેશમાં ‘મહિલા’ જ અસુરક્ષિત કેમ?

www.devendrapatel.in

સ્કોચ ને બ્યૂટીફૂલ સ્ત્રીઓનું સાંનિધ્ય છતાં શ્રેષ્ઠ માનવી

કભી કભી – દેવેન્દ્ર પટેલ

મૃત્યુ પહેલાં જ પોતાના માટે શોકાંજલિ લખનાર ખુશવંતસિંહે લોકોને ખુશી આપી

સાદિયા દહેલવી એક ખૂબસૂરત મહિલા પત્રકાર છે. લેખિકા પણ છે. તેઓ દિલ્હીમાં યોજાયેલા એક કેલિગ્રાફી પ્રદર્શનમાં ફરી રહ્યાં હતાં ત્યારે ખુશવંતસિંહ તેમની તરફ ગયા અને કહ્યું : “તમે આટલાં બધાં સુંદર કેમ છો ?”

સાદિયા સ્તબ્ધ થઈને સાંભળી રહ્યાં. તેઓ આ પ્રકારના પ્રશ્ન માટે તૈયાર નહોતાં છતાં પોતાના મનોભાવ મનમાં જ રાખીને બોલ્યાં : “વેલ, કારણ કે હું સુંદર વ્યક્તિ છું માટે.”

સ્કોચ ને બ્યૂટીફૂલ સ્ત્રીઓનું સાંનિધ્ય છતાં શ્રેષ્ઠ માનવી

ખુશવંતસિંહ બીજી જ ક્ષણે બોલ્યા : “કાલે, મારા ઘરે, સાંજે ૭ વાગે.”

આ વાતને ૩૦ વર્ષ થઈ ગયાં, પરંતુ સાદિયા દહેલવી તેમના અંતરંગ વર્તુળમાં ગૌરવપૂર્ણ રીતે આ વાત કહેતાં ઉમેરે છે : “મારી જેમ બીજા અનેક લોકોને સ્પર્શી ગયા, તેમનાં લખાણોથી, કોઈને નોકરી અપાવીને કે નવા પત્રકારો-લેખકોની હસ્તપ્રત વાંચીને કે શીખવીને. મારા જીવન અને લેખન પર તેમનો ખૂબ જ પ્રભાવ રહ્યો.”

દેશના સુપ્રસિદ્ધ લેખક અને પત્રકાર ખુશવંતસિંહ હવે રહ્યા નથી. અંગ્રેજી ભાષાના આ લેખકે ૯૯ વર્ષની વયે દિલ્હીમાં તેમના નિવાસસ્થાન સુજાનપાર્ક ખાતે અંતિમ શ્વાસ લીધા. તેઓ પદ્મભૂષણથી સન્માનિત હતા. ૧૯૮૪માં અમૃતસરના સુવર્ણમંદિરમાં લશ્કરના પ્રવેશના વિરોધમાં તેમણે એ સન્માન પાછું આપી દીધું હતું. ૨૦૦૭માં ફરી તેમને પદ્મવિભૂષણથી સન્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા. ખુશવંતસિંહનો જન્મ ૧૯૧૫માં હાદલી (હાલના પાકિસ્તાન) ખાતે થયો હતો.

એક પત્રકાર તરીકે પોતાની કારકિર્દી શરૃ કરનાર ખુશવંતસિંહે ‘ઇલસ્ટ્રેટેડ વિકલી ઓફ ઇન્ડિયા’નું સંપાદન કર્યું હતું. તે પછી ‘હિન્દુસ્તાન ટાઈમ્સ’ના તંત્રીપદે પણ રહ્યા હતા. ત્યાર પછી ‘વિથ મેલાઈસ ટુ વન એન્ડ ઓલ’ નામની સિન્ડિકેટેડ કોલમ હમણાં સુધી લખતા રહ્યા હતા. પોતાના લાંબા જીવનકાળ દરમિયાન તેમણે પત્રકાર, લેખક, વકીલ, રાજનીતિજ્ઞા અને સાંસદ તરીકે કામ કર્યું, પરંતુ વાંચવું-લખવું એ જ એમનો શોખ હતો. ખુશવંતસિંહે પરંપરાગત પત્રકારત્વ છોડીને એક નવા જ પ્રકારના પત્રકારત્વનો આરંભ કર્યો હતો. સેક્સ પર આધારિત તેમના લેખોના કારણે તેઓ વિવાદમાં પણ રહ્યા.

તેઓ કહેતા હતા : “કોઈપણ વસ્તુ છુપાવવાની મારામાં હિંમત નથી. શરાબ પીઉં છું. હું નાસ્તિક છું એ વાત મેં કદી છુપાવી નથી. હું કહું છું કે, મારો કોઈ દીન-ઇમાન કે ધરમ નથી.”

ખુશવંતસિંહ પોતાની જિંદગી પોતાની શરતો પર જીવ્યા. તેમના ઘરના બારણાની બહાર એક સૂચના લખેલી રહેતી : “તમારા આગમનની મને અપેક્ષા ના હોય તો ડોરબેલ વગાડવો નહીં.”

રાતના ૮ વાગ્યાનો સમય તેમનો કટ ઓફ સમય હતો. તમારે એમને મળવું હોય તો સાંજે ૭ વાગે જ પહોંચી જવું પડતું. આઠ વાગે એટલે તેઓ તમને જમવા ઊભા કરી દે : “ચલો બોટમ્સ અપ કરો.” તેઓ સિંગલ માલ્ટ વ્હિસ્કીના શોખીન હતા. ખુશવંતસિંહને કોઈ પાર્ટીમાં બોલાવે તો આઠ વાગે તેમને ડિનર પીરસી દેવું તે તેમની પૂર્વશરત રહેતી. પોતાના ઘરમાં પાર્ટી આપી હોય તો પણ મહેમાનોએ નવ વાગે રવાના થઈ જવું પડતું. તેમના જન્મ દિવસે તેમના ઘરે આવતા મહેમાનોમાં વડા પ્રધાન ડો. મનમોહનસિંહ પણ હોય અને એલ. કે. અડવાણી પણ હોય. બીબીસીના પૂર્વ પત્રકાર માર્ક તુસી પણ હોય અને કોઈ એમ્બેસેડર પણ હોય. કોઈ એક્ટર, ડિરેક્ટર અને એક્ટ્રેસ પણ હોય. નવોદિત લેખકો પણ હોય અને સુપ્રસિદ્ધ નવલકથાકાર પણ હોય. રોજ સવારે પાંચ વાગે ઊઠીને લખવા બેસવું તે તેમનો નિયમ હતો.

ખૂબસૂરત મહિલાઓની કંપની તેમને ગમતી હતી. એ કારણથી તેઓ ‘લેડીઝ મેન’ તરીકે પણ જાણીતા હતા. તેમને રૃપાળી ર્ગોર્જિયસ સ્ત્રીઓ ગમે છે તે વાત તેઓ કદી છુપાવતા નહીં. તેમના રોજના દરબારમાં સ્ત્રીઓ તો હોય જ. સુપ્રસિદ્ધ લેખિકા શોભા ડે તેમના માટે કહે છે : “શું તેઓ ડર્ટી ઓલ્ડમેન હતા ?

ના.

જરા પણ નહીં. સ્ત્રીઓને નિરાશ કરે તેવા. સ્ત્રીઓને તેઓ જાહેરમાં ફ્લર્ટ કરતા, પરંતુ એ બધું વાતોમાં જ. નો એક્શન, પરંતુ મંત્રમુગ્ધ કરે તેવા તો ખરા જ. એ કારણે જ રૃપાળી સ્ત્રીઓ તેમની કંપનીમાં સુવિધાજનક અનુભવ મહેસૂસ કરતી. બીજાઓ માને છે તેવું તેઓ કાંઈ જ ના કરતા. એમના માટે બસ એ વાત ‘મિથ’ જ હતી. એ જ રીતે તેઓ અત્યંત દારૃડિયા-શરાબી નહોતા. એક સભ્ય સમાજને શોભે તેમ સિંગલ માલ્ટનો ધીમે ધીમે ઘૂંટ પીતાં. તેઓ ડિનર પહેલાં માફકસરનું જ ડ્રિંક લેતા. પુસ્તક વાંચતા વાંચતા વહેલા સૂઈ જતા. તેઓ જેટલા તેમના કવિઓને વિદ્વાનોને જાણતા હતા એટલું જ તેમના પક્ષીઓને અને વૃક્ષોને પણ જાણતા હતા.”

તેમણે એક મહિલા પત્રકારને ઈન્ટરવ્યૂ આપતી વખતે કહ્યું હતું : “વિશ્વની તમામ વ્યક્તિઓને સેક્સનું ઓબ્સેશન હોય છે. દરેક પરિણીત સ્ત્રી કે પુરુષને લગ્નથી બહાર કોઈની સાથે સંબંધ બાંધવાની ફેન્ટસી હોય છે… પરંતુ થોડા લોકો જ એમ કરવાની હિંમત કરી શકે છે. બાકીના તેમ કરી શકતા નથી.”

“તમે એવી હિંમત કરી હતી ?” મહિલા પત્રકારે પૂછી લીધું.

ખુશવંતસિંહે ‘નન કમિટલ’ જવાબ આપ્યો હતો. ના ‘હા’ કહી ના ‘ના’ કહી.

હિમાલયની પર્વતમાળા વચ્ચે આવેલું કસૌલી તેમનું પ્રિય સ્થળ હતું. છેલ્લાં ૫૦ વર્ષથી ખુશવંતસિંહ તેમનો ઉનાળો અહીં પસાર કરતા. અહીં તેમના પિતાના સમયની એક કોટેજ પણ હતી. અહીં પણ તેમના અનેક મિત્રો હતા. અહીં રહેતા એકનાથ બાથ નામના તેમના એક મિત્ર કહે છે : “સાંજે ૭ વાગે એટલે તેમનો દરબાર ભરાતો. સાંજ પડે એટલે સ્કોચ, ચીઝ, ક્રેકર્સ અને રૃપાળી મહિલાઓની કંપની તેમને ગમતી. તેમાં મારી પત્ની પણ ખરી.”

એકનાથનાં પત્ની આશિમા કે જેઓ કસૌલીની લોરેન્સ સ્કૂલમાં શિક્ષિકા છે તેઓ કહે છે : “હું તો મારી સીટ તેમની બાજુમાં જ અનામત રાખતી. પૂરા એક કલાક સુધી તેઓ અમને તેમના જીવનની અનેક વાતો કરી મંત્રમુગ્ધ કરતા.”

ખુશવંતસિંહ નાસ્તિક પણ હતા. તેઓ કહેતા : “વર્ક ઇઝ વર્શીપ, વર્શીપ ઈઝ નોટ વર્ક.”

ખુશવંતસિંહ પોતે સરદારજી હતા, પરંતુ તેઓ સરદારજીની જોક્સ પણ તેમના કોલમોમાં લખતા, એકવાર શીખ સમાજના સર્વોચ્ચ સંગઠને કડક પત્ર લખી તેમને સરદારજીની જોક્સ ના લખવા ફરમાન મોકલ્યું હતું. તેના જવાબમાં ખુશવંતસિંહે જવાબ લખ્યો હતો : “ગો ટુ હેલ.”

એ જવાબ પછી શીખ સંગઠને વળતો કોઈ પત્ર લખ્યો નહોતો.
ખુશવંતસિંહ જીવવાથી કે મૃત્યુથી ડરતા નહોતા. કોઈના પણ વિશે લખતા ડરતા નહોતા.

ખુશવંતસિંહની ઇચ્છા હતી કે લોકો તેમને ખુશી દેવાવાળી વ્યક્તિ તરીકે યાદ કરે. કેટલાંક વર્ષો પહેલાં તેમણે પોતાના મૃત્યુ પછીની અંજલિ રૃપે લખ્યું હતું કે, “અહીં એક એવી વ્યક્તિ સૂઈ ગઈ છે કે જેણે ના માનવીને બક્ષ્યો કે ના ભગવાનને. તેના માટે આંસુ સારશો નહીં.”

આવા ખુશવંતસિંહ હજારો લેખકો અને પત્રકારોની કાયમ માટે પ્રેરણા બની રહેશે.
ખુશવંતસિંહે તેમની જ કોલમમાં લખેલો એક જોક અહીં પ્રસ્તુત છે :

રાત્રે દુકાન બંધ થવાના સમયે એક ગ્રાહક દુકાનમાં પહોંચ્યો. તેણે પૂછયું : “સિંગતેલ છે ?”

દુકાનદારે કહ્યું : “સરદારજી છો ?”

ગ્રાહકે ખિજાઈને કહ્યું : “શું હું મસાલા ઢોંસાનો લોટ માગત તો તમે મને મદ્રાસી કહેત ?”

દુકાનદારે કહ્યું : “ના.”
“તો હું સરદારજી છું એમ કેમ પૂછયું ?”
“કારણ કે તમે દારૃની દુકાનમાં ઊભા છો અને તેલ માગી રહ્યા છો.”
– આવી જોક ખુશવંતસિંહ જ લખી શકે.
– દેવેન્દ્ર પટેલ

ચૂંટણીફંડ આપવું હોય તો આપે, ચા પીવા નહીં આવું

મોટા મોટા ઉદ્યોગપતિઓને પણ જ્યારે સરદાર સાહેબે રોકડું પરખાવી દીધું હતું

૨૦૧૪ની લોકસભાની ચૂંટણીઓ માથે ગાજી રહી છે. ૭૦ એમ.એમ.ના સ્પેક્ટેક્યુલર ૩ ડી શો જેવી ચૂંટણીઓના પ્રચાર માટે જંગી રેલીઓ, વિમાન- હેલિકોપ્ટર્સના ઉડ્ડયનો અને વિજ્ઞાાપનો પાછળ થઈ રહેલા કરોડો રૃપિયાના ખર્ચા જોતાં એમ જ લાગે છે કે, જે દેશમાં ૪૦ કરોડથી વધુ લોકો ગરીબી અને ભૂખમરાની સ્થિતિમાં જીવે છે તે દેશના નેતાઓ અને તેમની પોલિટિકલ પાર્ટીઓ જ અમીર છે. આ અબજો રૃપિયા કોણ આપે છે?એ અબજો રૃપિયા આપનાર ઉદ્યોગપતિઓ જે કોઈ પક્ષ સત્તા પર આવશે તેની પાસેથી તે જનતાને લૂંટવાનો ક્યો પરવાનો લઈ લેશે? ચૂંટણી પછી પેટ્રોલ, ડીઝલ, ગેસ કે વીજળીના ભાવો આસમાને તો નહીં પહોંચેને ?

ચૂંટણીફંડ આપવું હોય તો આપે, ચા પીવા નહીં આવું

જે.આર.ડી. તાતા

ગાંધીજી અને સરદાર સાહેબ આજે હયાત હોત તો ૨૦૧૪ની ચૂંટણીઓના પ્રચાર પાછળ ખર્ચાતા અબજો રૃપિયાના આંધણને જોઈને આપઘાત જ કરવાનું પસંદ કરત. અહીં એક પ્રસંગ નોંધનીય છે. આઝાદી પહેલાં ભારતીય રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસના ખજાનચી તરીકે સરદાર સાહેબ હતા. સામાન્ય જનતા, પક્ષના કાર્યકરો ઉપરાંત ઉદ્યોગપતિઓ સાથે પણ સરદાર સાહેબને નિકટના સંબંધો હતા. ઈ.સ. ૧૯૩૫માં પ્રાંતિય ધારાસભાની ચૂંટણી વખતે ડો. રાજેન્દ્રપ્રસાદે સરદાર સાહેબને કહ્યું કે, ”જે.આર.ડી.તાતા ચૂંટણીફંડ આપવા માગે છે પણ તેની કેટલીક શરતો છે! એ પછી સરદાર સાહેબે જે.આર.ડી.તાતાને બોલાવ્યા. તાતાએ માગણી કરી કે ”ચૂંટણીફંડ તો આપું પરંતુ ઉમેદવારોની પસંદગી સમિતિમાં મારો એક માણસ મૂકો.”

સરદાર સાહેબે એ માગણીને ફગાવી દેતા કહ્યું: ”તમારી કંપનીના મેનેજમેન્ટમાં અમારો કોઈ માણસ મૂકશો ખરા? તેથી તમારી માગણી હું સ્વીકારી શકું તેમ નથી.”

સરદાર સાહેબની આ વાત સાંભળી તાતા ઢીલા પડી ગયા અને સહી કરેલો કોરો ચેક સરદાર સાહેબના ટેબલ પર મૂકી હસતાં હસતાં વિદાય થઈ ગયા હતા.

દાલમિયાં શેઠ

એક વાર દાલમિયાં શેઠના સેક્રેટરી ધર્મદેવ સરદાર સાહેબના સેક્રેટરીને મળવા ગયા અને તેમણે કહ્યું: ”દાલમિયાં શેઠ બે લાખ રૃપિયાનું ચૂંટણી ફંડ આપવા તૈયાર છે. સરદાર સાહેબ એ રકમ સ્વીકારશે ખરા ?”

સરદાર સાહેબના સેક્રેટરીએ સરદાર સાહેબને પૂછયું તો સરદાર સાહેબે કહ્યું: ”લઈશું.”

બીજા દિવસે દાલમિયા શેઠના સેક્રેટરી ફરી પાછા આવ્યા અને સરદાર સાહેબના સેક્રેટરીને કહેવા લાગ્યાઃ ”દાલમિયાં શેઠ ઈચ્છે છે કે, સરદાર સાહેબ તેમના ઘેર ચા પીવા આવે એ સમયે તેઓ રકમ સુપરત કરશે.”

સરદાર સાહેબના સેક્રેટરીએ આ વાત સરદાર સાહેબને કરી. વાત સાંભળતા જ સરદાર સાહેબ તાડૂક્યાઃ ”દાલમિયાં શેઠને કહેરાવી દો કે, ચૂંટણી ફંડ આપવંુ હોય તો આપે. બે લાખ રૃપિયા આપીને તેઓ મારી પર કે કોંગ્રેસ પર કોઈ ઉપકાર કરતા નથી. એમને સ્પષ્ટ કહી દો કે ચૂંટણીફંડ આપવું હોય તો આપે. ના આપવું હોય તો ના આપે. હું બે લાખ રૃપિયા માટે તેમના ઘેર ચા પીવા જઈશ નહીં !”

સરદાર સાહેબનો આ સંદેશો મળતાં જ દાલમિયાં શેઠે રૃ. બે લાખની રકમમાં રૃ. ૨૫ હજારની રકમ ઉમેરી સવા બે લાખ રૃપિયાનો ચેક સરદાર સાહેબને મોકલી આપ્યો હતો.

શેઠ વાલચંદ હીરાચંદ

શેઠ વાલચંદ હીરાચંદ સરદાર સાહેબના નિકટના મિત્ર હતા. ધંધાકીય અને સામાજિક બાબતોમાં પણ તેઓ સરદાર સાહેબની સલાહ લેતા. ૧૯૩૪માં મહારાષ્ટ્ર વિધાનસભાની ચૂંટણી આવી. સરદાર સાહેબે એક બેઠક માટે વી.એન. ગાડગીલ પર પસંદગી ઉતારી હતી. વાલચંદ શેઠને પણ આ જ બેઠક પરથી ચૂંટણી લડવી હતી. વી.એન. ગાડગીલ સરદાર સાહેબના વિશ્વાસુ સાથીદાર હતા, જ્યારે વાલચંદ શેઠને ધનિકોનો ટેકો હતો. કેટલાક ઉદ્યોગપતિઓ વાલચંદ શેઠની વકીલાત કરવા સરદાર સાહેબ પાસે આવ્યા અને એવી રજૂઆત કરી કે ”જો તમે વાલચંદ શેઠને ટિકિટ આપશો તો અમે મોટી રકમ ચૂંટણી ફંડમાં આપીશું.”

આ વાત સાંભળ્યા બાદ સરદાર સાહેબે કહ્યું: ”હું આવી સોદાબાજી સ્વીકારતો નથી. વાલચંદ શેઠને કહી દો કે હું તેમને ટિકિટ આપતો નથી. તે પછી પણ તેઓ બીજા કોઈ પણ પક્ષ તરફથી કે અપક્ષ તરીકે ચૂંટણી લડશે તેઓ પરાજિત થશે.”

અને એમ જ થયું: સરદાર સાહેબની ચેતવણી છતાં વાલચંદ શેઠ બીજા પક્ષ તરફથી ચૂંટણી લડયા અને હાર્યા, જ્યારે વી.એન. ગાડગીલ ચૂંટણી જીતી ગયા. સરદાર સાહેબે ચૂંટણી ફંડના બદલામાં ટિકિટ આપવાની ઓફર કદી સ્વીકારી નહીં.

રામનાથ ગોએંકા

એ પછીના વર્ષોમાં ભારતમાં આઝાદી આવી તે પછી એક તબક્કે મોરારજી દેસાઈ કોંગ્રેસ પક્ષના ખજાનચી હતી. એક વાર જે.આર.ડી. તાતા તેમને મળવા આવ્યા. ચૂંટણી ફંડ એકત્ર કરવાની જવાબદારી મોરારજી દેસાઈના માથે હતી. મોરારજીભાઈએ જે.આર.ડી. તાતાને કહ્યું: ”કોંગ્રેસ પક્ષને નાણાંની જરૃર છે. તમને અમારા પક્ષની નીતિઓમાં વિશ્વાસ હોય તો જ ચૂંટણી ફાળો આપજો.”

મોરારજી દેસાઈને અનેક ઉદ્યોગપતિ ઓળખતા પરંતુ સત્તા પર આવ્યા બાદ ચૂંટણીફંડના બદલામાં ઋણ ચૂકવવાની કોઈ ખાતરી આપતા નહીં. બીજા એક કિસ્સામાં મોરારજીભાઈ વડાપ્રધાન થયા ત્યારે ઉદ્યોગપતિ રામનાથ ગોએંકા તેમને મળવા આવ્યા. તેમણે એવી રજૂઆત કરી કે, ”ઈન્દિરા ગાંધીના શાસનકાળ દરમિયાન મારી સામે કેટલાક આર્િથક ગુના નોંધાયેલા છે. એ કારણે મારે ભારે નુકસાન વેઠવું પડે તેમ છે. આ કેસો પાછા ખેંચી લો તો સારું.”

કટોકટીકાળ દરમિયાન જનતા પાર્ટીના નેજા હેઠળ રામનાથ ગોએકાએ જુદાં જુદાં જૂથોને એકત્ર કરવાનું ભગીરથ કાર્ય કર્યું હતું. તે વાત મોરારજી દેસાઈ સારી રીતે જાણતા હતા. તેથી તેમને થયેલો અન્યાય દૂર થાય તેવું રામનાથ ગોએંકા ઈચ્છતા હતા. મોરારજીભાઈના અંગત સચિવ રહી ચૂકેલા હસમુખ શાહ ”દીઠુ મેં” પુસ્તકમાં નોંધે છે કે, ”આ કેસો બંધ થાય તેવું ખુદ મોરારજીભાઈ ઈચ્છતા હતા. આ કેસોની મૂળ તપાસ સીબીઆઈએ કરી હતી. તેમણે સીબીઆઈના ડાયરેક્ટરને બોલાવ્યા. અને કેસો બંધ કરવા કહ્યું. સીબીઆઈના ડાયરેક્ટ એક તટસ્થ, પ્રામાણિક અને બાહોશ અધિકારી હતા. વડાપ્રધાનની ખફગી વહોરીને પણ એક કલાક સુધી તેઓ દલીલો કરતા રહ્યા. તેમનું કહેવું હતું કે, રામનાથ ગોએંકા સામે થયેલા કેસોના તથ્યો અને હકીકતો જોતાં કાયદાની દૃષ્ટિએ આ કેસો પાછા ખેંચી શકાય તેવા નથી. રામનાથજી કોઈ નવી માહિતી કે તથ્યો આપશે તો તેમના કેસો જરૃર તપાસી શકાશે.”

અને કલાક બાદ બધી જ વાત સાંભળ્યા પછી વડાપ્રધાન મોરારજી દેસાઈએ સીબીઆઈના ડાયરેક્ટરની નિષ્પક્ષતા અને હિંમતને દાદ આપતાં કહ્યું: ”કાયદા પ્રમાણે જ કરો.”

મોરારજીભાઈના આ નિર્ણયના કારણે ઘણા સિનિયર પ્રધાનો નારાજ થયા હતા. પણ મોરારજી દેસાઈએ તેમના શાસન દરમિયાન તેમના જ પક્ષને ટેકો આપનાર રામનાથ ગોએંકા સામેના કેસો કદી પાછા ના ખેંચ્યા. અલબત્ત, મોરારજી દેસાઈએ વડાપ્રધાનપદ છોડયું તે પછી તે કેસો બંધ કરવામાં આવ્યા હતા.

આજે આવું શક્ય છે ખરું ?

મૈં હું ‘ડોન’, વારાણસી મેં આપકા સ્વાગત હૈ, મોદીજી

મોદી માટે વારાણસીની બેઠક આસાન પણ છે અને ‘અગ્નિપથ’ જેવી પણ છે

 
નરેન્દ્ર મોદી સામેના પાંચ ઉમેદવારો ભાજપને ફાયદો કરાવી શકશે

ગુજરાતના મુખ્યમંત્રી નરેન્દ્ર મોદી હવે રાષ્ટ્રીય રાજનીતિમાં વ્યસ્ત છે. ગુજરાતમાંથી વડોદરાની બેઠક ઉપરાંત વારાણસીથી લોકસભાની બેઠક માટે ચૂંટણી લડવાના છે. આ બેઠક પરથી મુરલી મનોહર જોશી ચૂંટણી લડવા માગતા હતા, પરંતુ મોદીની ઇચ્છા આગળ તેમનું કાંઈ ચાલ્યું નથી. એલ. કે. અડવાણી ભોપાલથી ચૂંટણી લડવા માગતા હતા, પરંતુ મોદીની ઇચ્છા આગળ અડવાણીએ પણ ઝૂકી જવું પડયું છે. ભાજપાની આખી રાષ્ટ્રીય નેતાગીરી અને રાષ્ટ્રીય સ્વયંસેવક સંઘ પણ મોદીની ઇચ્છાને જ અનુસરે છે. નરેન્દ્ર મોદીએ ગુજરાતમાં પક્ષમાં જ રહેલા તેમના પ્રતિસ્પર્ધીઓને ઠેકાણે પાડી દીધા તે જ રીતે રાષ્ટ્રીય લેવલે પણ એલ. કે. અડવાણી, મુરલી મનોહર જોશી, લાલજી ટંડન અને જશવંત સિંહને પણ કિનારે કરી રહ્યા છે.

મૈં હું 'ડોન', વારાણસી મેં આપકા સ્વાગત હૈ, મોદીજી

વારાણસી

નરેન્દ્ર મોદી પહેલી જ વાર ગુજરાત બહારથી પણ ચૂંટણી લડતા હોઈ આગામી દિવસોમાં વારાણસી ‘હોટ સ્પોટ’ હશે. મોદી માટે વારાણસીની પસંદગી વ્યૂહાત્મક છે. વારાણસી અર્થાત્ કાશી હિન્દુઓનું પવિત્ર યાત્રાધામ છે. મોદી માટે વારાણસી બેઠકની પસંદગી દ્વારા ભાજપા સમગ્ર દેશમાં મોદીના ગુજરાત મોડેલના આવરણ સાથે સખત હિન્દુત્વનો સંદેશ આપવા માગે છે. વારાણસી શહેર ગંગાના કિનારે આવેલું છે. વારાણસીથી ચૂંટણી લડીને મોદી સમગ્ર ઉત્તર પ્રદેશમાં ભાજપને પુનર્જીવિત પણ કરવા માગે છે. ૧૯૯૮ અને ૧૯૯૯માં ઉત્તર પ્રદેશે ભાજપને ૫૦થી વધુ સાંસદો આપ્યા હતા, જેના કારણે અટલ બિહારી વાજપેયી એનડીએના બેનર હેઠળ કેન્દ્રમાં સરકારની રચના કરી શક્યા હતા. મોદી ઉત્તર પ્રદેશ અને બિહારમાંથી ૮૦ બેઠકો જીતવાની યોજના બનાવીને બેઠા છે.

દિગ્વિજયસિંહ

નરેન્દ્ર મોદી સામે કોંગ્રેસે દિગ્વિજયસિંહને મેદાનમાં ઉતારવા વિચારે છે. દિગ્વિજયસિંહ નરેન્દ્ર મોદીના આકરા ટીકાકાર રહ્યા છે. દિગ્વિજયસિંહ મધ્યપ્રદેશમાં બેવાર મુખ્યમંત્રી અને બે ટર્મ સુધી કોંગ્રેસના સાંસદ રહી ચૂક્યા છે. અગાઉ ચૂંટણી હારી ગયા બાદ દિગ્વિજયસિંહે ૧૦ વર્ષ સુધી ચૂંટણી નહીં લડવાનો નિર્ધાર જાહેર કર્યો હતો. તેમની ૧૦ વર્ષની એ અવધિ હવે પૂરી થાય છે. અલબત્ત, કોંગ્રેસ આ બેઠક જીતી જશે તે માટે આશાવાદી નથી, પરંતુ મોદી માટે વારાણસીની બેઠક આસાન ના રહે તે માટે જ કોંગ્રેસે તેમના એક દિગ્ગજને વારાણસીથી ચૂંટણી લડવા મેદાનમાં ઉતાર્યા છે.

ઘેરવાનો ચક્રવ્યૂહ

વારાણસીની બેઠક પર ચૂંટણી લડવા માટે આમઆદમી પાર્ટીના નેતા અરવિંદ કેજરીવાલે પણ જાહેરાત કરી છે. દિલ્હીના મુખ્યમંત્રી તરીકે ૪૯ દિવસના શાસન અને ધરણાં સહિત અનેક વિવાદોના કારણે કેજરીવાલની લોકપ્રિયતામાં ઘટાડો થયો છે. અલબત્ત, મોદીને પડકારવાની અને મોદી સામે આકરા પ્રહારો કરવાની જે તાકાત કેજરીવાલે દર્શાવી છે તે કક્ષાએ કોંગ્રેસ પહોંચી શકી નથી. વારાણસીમાંથી કેજરીવાલ જ એકમાત્ર ઉમેદવાર નથી. વારાણસી ઉત્તર પ્રદેશમાં છે અને ઉત્તર પ્રદેશના નેતા મુલાયમસિંહની સમાજવાદી પાર્ટીએ પણ વિજય જયસ્વાલને મોદી સામે મેદાનમાં ઉતારવા નિર્ણય કર્યો છે. સમાજવાદી પાર્ટી પછાત વર્ગના મતદાતાઓ અને મુસ્લિમ મતો પર મદાર રાખે છે. નરેન્દ્ર મોદીને ઘેરવા માટે મુલાયમસિંહે વારાણસીની નજીક આવેલી આઝમગઢની બેઠક પરથી ચૂંટણી લડવા વિચાર્યું છે. આ વિસ્તાર પૂર્વાંચલ તરીકે ઓળખાય છે અને તેની ૩૨ બેઠકો પર મુસ્લિમ મતો નોંધપાત્ર સંખ્યામાં છે. અલબત્ત, કહેવાય છે કે, ઉત્તર પ્રદેશના મુસલમાનો મુલાયમસિંહથી સંતુષ્ટ નથી. મુઝફ્ફરનગરનાં કોમી તોફાનો બાદ ઉલેમા કાઉન્સિલના અધ્યક્ષ મૌલાના અમીર રાશિદે એક શેર સંભળાવ્યો હતો ઃ “તેરી ચાહત મેં એ મુલાયમ, હમ દરબદર હો ગયે અપની હસ્તી સે હી બેખબર હો ગયે. તુમ સંવર કર સૈફઈ હો ગયે, ઔર હમ ઉજડકર મુઝફ્ફરનગર હો ગયે.”

મુખ્તાર અન્સારી

નરેન્દ્ર મોદી માટે બસ આટલા જ ઉમેદવારો છે તેવું નથી. વારાણસીની બેઠક પર ચોથા એક ઉમેદવાર પણ છે અને તેમનું નામ છે ઃ મુખ્તાર અન્સારી. તેઓ કયામી એકતા દળના નેતા છે અને ૨૦૦૯માં આ જ બેઠક પર ભાજપાના ઉમેદવાર મુરલી મનોહર જોષી સામે ચૂંટણી લડયા હતા. મુખ્તાર અન્સારીની છાપ દબંગ નેતાની છે અને મુસ્લિમ મતો પર તેમનો જબરદસ્ત પ્રભાવ છે. તેમની સામે મુરલી મનોહર જોશી માંડ ૧૭ હજાર મતની નજીવી સરસાઈથી જ જીતી શક્યા હતા. મુખ્તાર અન્સારી ‘ડોન’ છે. હાલ તેઓ આગ્રાની જેલમાં છે. અનેક લોકોના અપહરણ અને હત્યાઓના તેમની પર આરોપ છે. અલબત્ત, તેમની છાપ આખાયે વિસ્તારમાં ‘રોબિનહૂડ’ તરીકેની છે. મુખ્તાર અન્સારીના ભાઈ અફ્ઝલ અન્સારી તેમની પાર્ટીના પ્રમુખ છે. અન્સારીબંધુઓ મૂળ ગાઝીપુરના છે અને દિલ્હીની જામિયા મિલિયા ઇસ્લામિયાની સ્થાપના કરનાર સ્થાપકના સંબંધી પણ છે. ઉત્તર પ્રદેશમાં રેલવે કોન્ટ્રાક્ટરથી માંડીને બીજા નફાકારક સરકારી કોન્ટ્રાક્ટનાં કામો તેમના સિવાય બીજું કોઈ લઈ શકતું નથી. તેઓ પહેલાં મખાનુસિંહ ગેંગના સભ્ય હતા, પરંતુ પાછળથી પોતાની આગવી ગેંગ ઊભી કરેલી છે. યુ.પી.ની બીજી એક ગેંગ બ્રિજેશ સિંહની છે. તે ગેંગ મુખ્તાર અન્સારીની પ્રતિસ્પર્ધી ગેંગ છે. બંને ગેંગના માણસોની એકબીજાઓને હત્યાઓ કરી નાખવાની ફરિયાદો થયેલી છે. આ બંને ડોન જેલમાં છે અને જેલમાં બેઠાં બેઠાં જ કોલસાની ખાણો, રેલવે કોન્ટ્રાક્ટ તથા શરાબનો ધંધો ચલાવે છે.

પંચકોણીય ચૂંટણી

કેટલાક સમય પહેલાં યુ.પી.ના એક ધનાઢય બિઝનેસમેનનું અને કેટલાક ડોક્ટરોનું અપહરણ કરનાર અપહરણકર્તાઓને મુખ્તાર અન્સારીએ આશ્રય આપ્યો હોવાનું કહેવાય છે, પણ તે ક્રિમિનલ પ્રવૃત્તિ હવે બંધ કરી દીધી હોવાનું પણ કહેવાઈ રહ્યું છે. ૨૦૦૧માં બ્રિજેશ સિંહની ગેંગે મુખ્તાર અન્સારીની ગેંગના ત્રણ માણસોની હાઈવે પર હત્યા કરી નાખી હતી. એ કાફલામાં મુખ્તાર અન્સારી પણ હતો, પણ તે બચી ગયો હતો. તે પછી બ્રિજેશ સિંહ છુપાઈ ગયો હતો. એ લોહિયાળ ઘટના બાદ બ્રિજેશ સિંહ ઓરિસ્સા જતો રહ્યો હતો અને ત્યાં ગેરકાનૂની ધંધો ચાલુ કર્યો હતો. ૨૦૦૨ની ચૂંટણીમાં મુખ્તાર અન્સારીના ભાઈ અફ્ઝલ સામે બ્રિજેશ સિંહનો ખાસ માણસ ક્રિશ્નાનંદ રાવ યુ.પી. વિધાનસભામાં ચૂંટાઈ આવતાં મુખ્તાર અન્સારીને ફટકો પડયો હતો. એ પછી અન્સારીબંધુઓએ ગાઝીપુર અને મઉ-ગોશી વિસ્તાર પર પોતાનો પ્રભાવ વધાર્યો હતો. એ પછી અફ્ઝલ અન્સારી સામે જીતનાર ક્રિશ્નાનંદ રાવની હત્યા થઈ ગઈ હતી. આ ઘટનાના આખા દેશમાં પડઘા પડયા હતા. એ પછી મુખ્તાર અન્સારી ખુદ મઉમાંથી અપક્ષ ધારાસભ્ય તરીકે ચૂંટાયો હતો. જ્યારે અફ્ઝલ અન્સારી ગાઝીપુરમાંથી સમાજવાદી પક્ષના સાંસદ તરીકે ચૂંટાયો હતો. હવે તેમની પોતાની પોલિટિકલ પાર્ટી છે.

આ સિવાય વારાણસીથી બહુજન સમાજવાદી પાર્ટી પણ પોતાનો ઉમેદવાર મૂકશે. ટૂંકમાં, મોદી માટે વારાણસીની બેઠક જીતવી આસાન પણ છે અને અગ્નિપથ પણ છે. અગ્નિપથ એટલા માટે કે સામેના ઉમેદવારોમાં એક ડોન છે અને આસાન એટલા માટે કે સામે પાંચ ઉમેદવારો હોઈ પછાતો અને મુસ્લિમોના મત પાંચ ભાગોમાં વહેંચાઈ જશે. નરેન્દ્ર મોદીએ ચૂંટણી દરમિયાન મુખ્તાર અન્સારીથી ચેતવું પડશે, કારણ કે તેમની સામે ‘રિયલ ડોન’ મેદાનમાં આવી શકે તેમ છે. હજી તેની સત્તાવાર જાહેરાત થવાની બાકી છે.

હવે મિશેલનાં નહીં, પરંતુ સાશાનાં વસ્ત્રો જ ફેશન !

કભી કભી – દેવેન્દ્ર પટેલ
બરાક ઓબામાની નાનકડી દીકરી સાશા હવે અમેરિકાની‘ફેશન આઈકોન‘ બની

અમેરિકાની સંસ્કૃતિ એક અલગ પ્રકારની છે. અમેરિકાના પ્રેસિડેન્ટનું જેટલું રાજકીય મહત્ત્વ છે તેટલું જ સામાજિક મહત્ત્વ ‘ફર્સ્ટ લેડી’અર્થાત્ પ્રેસિડેન્ટનાં પત્નીનું હોય છે. પ્રેસિડેન્ટ જ્યારે પણ બહાર જાય છે ત્યારે ફર્સ્ટ લેડીને હંમેશાં સાથે લઈને જાય છે. પ્રેસિડેન્ટ કેનેડીનાં પત્ની જેક્વેલીન કેનેડી, પૂર્વ પ્રેસિડેન્ટ રેગનનાં પત્ની નેન્સી રેગન,પૂર્વ પ્રેસિડેન્ટ બુશનાં પત્ની બાર્બરા બુશથી માંડીને પ્રેસિડેન્ટ બરાક ઓબામાનાં પત્ની શ્રીમતી મિશેલ અમેરિકન સમાજમાં મહત્ત્વપૂર્ણ કામગીરી નિભાવતાં રહ્યાં છે. અમેરિકન સમાજને માત્ર પ્રેસિડેન્ટનાં પત્નીમાં જ નહીં, પરંતુ તેમના આખા પરિવારમાં રસ અને કુતૂહલતા રહે છે. ભારતના નેતાઓને લાગેવળગે છે ત્યાં સુધી વડા પ્રધાન જવાહરલાલ નહેરુ તેમનાં પત્નીને જાહેરમાં કદીયે ક્યાંય લઈ જતા નહોતા, પરંતુ પુત્રી ઈન્દિરાને તેઓ જાહેર કાર્યક્રમો તથા વિદેશ પ્રવાસ વખતે સાથે રાખતા હતા. એ જ રીતે પાકિસ્તાનના પૂર્વ વડા પ્રધાન ઝુલ્ફીકાર અલી ભુટ્ટો પણ સિમલા કરાર વખતે ભારત આવ્યા ત્યારે નાનકડી પુત્રી બેનઝીરને સાથે લઈને આવ્યા હતા.

હવે મિશેલનાં નહીં, પરંતુ સાશાનાં વસ્ત્રો જ ફેશન !

આજે અહીં વાત અમેરિકાના પ્રેસિડેન્ટની પુત્રી સાશા ઓબામાની છે. જ્યારે એના પિતા અમેરિકાના પ્રેસિડેન્ટ બન્યા ત્યારે સાશા માત્ર સાત વર્ષની હતી. એ વખતે બ્લેક પાર્ટી ફ્રોક પહેરતી હતી અને માથા પર મોટી બો રાખતી હતી. આજે સાશા ૧૨ વર્ષની થઈ ગઈ છે. બરાક ઓબામાની બે દીકરીઓ પૈકીની તે સૌથી નાની છે. માત્ર ૧૨ વર્ષની વયે જ સાશા હવે તેની મમ્મીની જેમ એક ફેશન આઈકોન તરીકે ઊભરી રહી છે.

‘છર્જીંજી’ બ્રિટનની એક ઓનલાઈન ફેશન રિટેઈલર કંપની છે, તેને સાશામાં રસ પડયો છે. આ કંપની ટીન બાળકો અને સ્ત્રીઓ પર સાશાની સ્ટાઈલ અપનાવવા અને સાશા ઇફેક્ટ ઊભી કરવા પ્રયાસ કરી રહી છે.

તાજેતરમાં સાશા કોલેજમાં ભણતી મહિલાઓ માટેની એક બાસ્કેટ બોલ ગેમ વખતે હાજરી આપવા ગઈ ત્યારે એણે ૬૩ ડોલરનું ફ્રંટ પર યુનિકોન સાથે બ્લેક સ્વેટર પહેર્યું હતું. એ છર્જીંજી કલેક્શનનાં વસ્ત્રો હતાં. તે પછી કંપનીની વેબસાઈટે તેની પાસે હતો તે તમામ સ્ટોક ઓનલાઈન વેચી નાખ્યો હતો. ફરીથી નવો સ્ટોક ઊભો કરવો પડે તેવી પરિસ્થિતિ પેદા થઈ હતી.

એ પછી સાશા એની મમ્મી મિશેલ, બહેન માલિયા અને પાળેલા બે કૂતરા સાથે વ્હાઈટ હાઉસ ખાતે આવેલા જાયન્ટ ક્રિસમસ ટ્રીને સત્કારવા ગઈ ત્યારે તેણે છર્જીંજીની લંડન ટીમે તૈયાર કરેલાં સિલ્વર કટ-આઉટ ઓક્સફર્ડ શૂઝ પહેરીને ગઈ ત્યારે પણ એ જૂતાનું ધૂમ વેચાણ થયું.

અમેરિકાનું ફેશનજગત સાશા ઓબામાને હવે એક નવી ફેશન મોડેલ તરીકે સ્ટેટસ બક્ષી રહ્યું છે. સાશાએ ફરી એકવાર વોશિંગ્ટનમાં તેમના પિતા બરાક ઓબામાએ નેશનલ થેંક્સ ગિવિંગ ટર્કીના કાર્યક્રમ વખતે ચમકતી પીળી દોરીવાળાં જૂતાં પહેર્યાં હતાં. તે પણ હવે એક ફેશન બની ગયાં છે.

એ પછી સાશા વોશિંગ્ટનમાં નેશનલ મોલ ખાતે ક્રિસમસ કોન્સર્ટના ટેલિવાઈઝ શોમાં હાજરી આપવા ગઈ ત્યારે અમેરિકન ડિઝાઈનર ટ્રેસી રીસ દ્વારા તૈયાર કરેલો ડિઝાઈનર કોટ પહેરીને ગઈ હતી અને આખાયે શોનું તે કેન્દ્રબિંદુ બની ગઈ. એ તેમનાં ડિઝાઈનર ટ્રેસી રીસે અગાઉ મિશેલ ઓબામાનો સ્લીવલેસ ડ્રેસ તૈયાર કર્યો હતો, જે તેમણે ડેમોક્રેટિક પાર્ટીના રાષ્ટ્રીય અધિવેશનમાં ઓબામાના પ્રવચન વખતે પહેર્યો હતો. અમેરિકન મહિલાઓમાં અત્યાર સુધી મિશેલ ઓબામાના વસ્ત્રો એક ફેશન બની જતાં હતાં, હવે તેમની પુત્રી વસ્ત્ર-પરિધાન અને ફેશનની બાબતમાં ફેશન બની રહ્યાં છે.

બરાક ઓબામાની બંને પુત્રીઓ કદમાં ઊંચી છે, તેમનાં માતા-પિતા જેવી જ. હમણાં જ બરાક ઓબામા એક કાર્યક્રમ દરમિયાન બોલ્યા હતા : “મારી દીકરીઓ ઝડપથી મોટી થઈ રહી છે. માલિયા તો ૧૫ વર્ષની થઈ ગઈ છે.”

આ બંને દીકરીઓ હમણાં સુધી પિતા સાથે ઝૂ જોવા જતી હતી, આઈસક્રીમ ખાવા જતી હતી, પરંતુ હમણાં પરિવાર સાથે વેકેશન ગાળવા હવાઈ ટાપુ પર પણ ગઈ ત્યારે ફરક એ પડયો છે કે હવાઈ ટાપુ પર પ્રેસિડેન્ટ બરાક ઓબામા બપોર પછી મોટેભાગે ગોલ્ફ જ રમતા રહ્યા જ્યારે બંને દીકરાઓ પોતાના જ કાર્યક્રમોમાં વ્યસ્ત રહી. તાજેતરમાં જ એક કાર્યક્રમ દરમિયાન બરાક ઓબામાએ કહ્યું : “મારી દીકરીઓ હવે મોટી થઈ રહી હોઈ તે મારી સાથે વધુ સમય ગાળવા માગતી નથી.”

બરાક ઓબામાએ ‘પીપલ’ મેગેઝિનને તાજેતરમાં જ આપેલી એક મુલાકાત દરમિયાન કહ્યું કે, મારા ઘરમાં ત્રણ ઊંચી, અભિપ્રાય આપતી અને મજબૂત મહિલાઓ (મિશેલ, માલિયા અને સાશા) છે. એ ત્રણેય ભેગી થઈ જાય તો મારે કેવાં વસ્ત્રો પહેરવાં જોઈએ તેની સલાહ આપે છે અથવા તો મારા કામની મજાક કરે છે અથવા તો મારાં પ્રવચનોની આલોચના કરે છે.”

બરાક ઓબામાએ તાજેતરમાં જ એમ કહ્યું હતું કે, “અમારી દીકરીઓ મિશેલને પણ ફેશન અંગે સલાહ આપે છે અને મને મોબાઈલ પર લેટેસ્ટ એપ્લિકેશન્સની સમજનો ક્રેશ કોર્સ કરાવે છે.”

ઓબામાની મોટી પુત્રી માલિયાને ઘણા મિત્રો છે, પરંતુ તે ભાગ્યે જ તેમની ઓળખાણ તેમના માતા-પિતા સાથે કરાવે છે. આ સંબંધમાં મિશેલ કહે છે : “માલિયા કોઈની પણ ઓળખાણ કરાવે એટલે બરાક તરત જ તે કેટલું શું ભણે છે અને તેની સ્કૂલ કઈ છે તે પૂછવા માંડે છે, તેમને કયો શોખ છે- એવું બધું પૂછવા માંડે છે.” પરંતુ મેં મારી જાતને સમય સાથે બદલી નાખી છે. હું મારી દીકરીને ક્ષોભ થાય એવું કાંઈ કરતી નથી.”

દેખીતી રીતે જ દીકરી મોટી થાય એટલે માતા-પિતાને એની વધતી વયની પણ ચિંતા હોય છે. એવી જ ચિંતા વિશ્વના સૌથી શક્તિશાળી રાષ્ટ્રના શક્તિશાળી પ્રેસિડેન્ટને અને તેમનાં પત્ની પણ હોઈ શકે છે, પરંતુ તેમણે સમય પ્રમાણે પોતાની જાતનું અનુકૂલન સાધી લીધું છે. દીકરીઓને પૂરતી સ્વતંત્રતા બક્ષી છે. અમેરિકામાં દીકરીને સાપનો ભારો ગણવામાં આવતી નથી. અમેરિકામાં પુત્રી જન્મે એટલે દૂધ પીતી કરવાનો કુરિવાજ નથી. અમેરિકામાં ભારતની જેમ બાળકી જન્મે તે પહેલાં લાખોની સંખ્યામાં ભ્રૂણહત્યા કરી દેવામાં આવતી નથી. ભારતમાં જેટલા પ્રમાણમાં યુવતીઓ પર બળાત્કાર થાય છે એટલા પ્રમાણમાં અમેરિકામાં બળાત્કાર થતાં નથી. ભારતમાં રહેતા નરપિશાચો બે વર્ષની બાળકીને પણ છોડતા નથી, છતાંયે એક સૂત્ર પોકારવામાં આવે છે : “મેરા ભારત મહાન.”

કઈ રીતે ?
– દેવેન્દ્ર પટેલ
www.devendrapatel.in

‘ગેંગસ્ટર’ છોટા રાજન ડોન કેવી રીતે બન્યો ?

તા જેતરમાં જ મુંબઈ ખાતે છોટા રાજનની માતાનું અવસાન થયું. અંતિમ ક્રિયા વખતે એક હજાર માણસો હાજર રહ્યા પરંતુ છોટા રાજન પોતાની માતાની અંતિમ ક્રિયામાં હાજર રહી શક્યો નહીં. છોટા રાજન મુંબઈની પોલીસ દ્વારા મોસ્ટ વોન્ટેડ ડોન છે. તે ક્યાં છે તે એક રહસ્ય છે. કેટલાકના મતે તે આંતરરાષ્ટ્રીય સરહદની અંદર દરિયામાં કોઈ જહાજમાં છે, તેથી કોઈ પણ દેશની પોલીસ તેને પકડી શકે નહીં.

છોટા રાજન એ અંડરવર્લ્ડનું જાણીતું નામ છે.
'ગેંગસ્ટર' છોટા રાજન ડોન કેવી રીતે બન્યો ?

છોટા રાજનનું અસલી નામ રાજેન્દ્ર નિખાલજે છે. મહારાષ્ટ્રમાં જન્મેલા રાજેન્દ્રને બચપણમાં ‘નાના’ એવું નીકનેમ આપવામાં આવ્યું હતું. એ વખતે એક્ટર મિથુન ચક્રવર્તીનો જમાનો હતો. નાના નાનીવયથી જ મિથુન ચક્રવર્તીનો જબરદસ્ત ફેન હતો. તે મિથુન જેવા વસ્ત્રો પહેરતો અને મિથુન જેવી જ હેરસ્ટાઈલ રાખતો. મિથુનની ‘સુરક્ષા’ , ‘વારદાત’ અને ‘સાહસ’ જેવી ફિલ્મો અનેકવાર જોઈ કાઢી હતી. મુંબઈના સહકાર સિનેમામાં જ્યારે પણ મિથુનની ફિલ્મ આવે ત્યારે નાના તેના મિત્રો સાથે સિનેમાની ટિકિટોને બ્લેકમાં વેચી પૈસા કમાવા લાગ્યો હતો.

મિથુનની ‘સાહસ’ ફિલ્મ રજૂ થઈ ત્યારે ટિકિટોનું બ્લેક માર્કેટિંગ વધી જતાં થિયેટરની બહાર પોલીસ ગોઠવવી પડી હતી. નાનાએ પોલીસથી ગભરાયા વગર ટિકિટોના બ્લેક જારી રાખતાં, લોકોએ બૂમરાણ કરી દીધી. પોલીસે નાનાના સાગરીતો પર લાઠીચાર્જ શરૃ કર્યો. નાનાના છોકરાઓ નાસભાગ કરવા લાગ્યા. એણે પોલીસના હાથમાંથી જ લાઠી ખૂંચવી લીધી અને પોલીસની જ લાઠીથી પાંચ પોલીસ કોન્સ્ટેબલ્સને ઝૂંડી નાખ્યા. પોલીસ ભાગી ગઈ.

નાનાના આ પરાક્રમની નોંધ મુંબઈના અંડરવર્લ્ડએ લીધી. અત્યાર સુધી તિલકનગર ખાતે આવેલા સહકાર પ્લાઝા સિનેમા પર જગદીશ શર્મા નામના ગુંડાના માણસો જ ટિકિટોના કાળા બજાર કરતા હતા. જગદીશ શર્મા થોડોક બહેરો હતો, ‘ગુંગો’ નહોતો, પરંતુ તે ‘ગુંગા’ના નામે જાણીતો હતો. એ ઘટના બાદ નાનાની પણ એક આગવી ઓળખ ઊભી થઈ. એ ઘટના બાદ નાના અને તેના મિત્રોની ધરપકડ થઈ પરંતુ એ સમયના ડોન રાજન નાયરે ગુંગાને કહ્યું કે, ‘એ છોકરાઓની કાળજી લ્યો ? રાજન નાયરના કારણે નાના અને તેના મિત્રોને જામીન મળી ગયા.

હવે આખાયે વિસ્તારમાં નાનાની ગેંગ જાણીતી બની ગઈ. મુંબઈના તિલકનગર અને ચેમ્બુર વિસ્તારમાં નાનાની ગેંગની વાતો ચર્ચાવા લાગી. એ વખતે મુંબઈના નોર્થ ઈસ્ટ સબર્બમાં રાજન નાયરની ગેંગનો પ્રભાવ હતો. નાના જેલમાંથી બહાર આવતાં જ રાજન નાયરે તેને બોલાવી તેની હિંમતની પ્રશંસા કરીઃ ”અચ્છા હીરોગીરી કીયા ઉસ દિન.”

એ ૮૦નો દાયકો હતો. એ વખતે નીચલા મધ્યમ વર્ગમાંથી આવતા છોકરાઓને નોકરી મળતી નહોતી. એ વખતે નાનાની વય ૨૫ વર્ષની હતી. ધીમે ધીમે સિનેમાની ટિકિટોના કાળા બજાર કરી તેણે સારી કમાણી કરી લીધી હતી. કેટલાક સમય બાદ ”ગુંગા’ એ નાનાને બ્લેક માર્કેટ ટિકિટ સેલર્સ ટીમનો વડો બનાવ્યો. નાનાએ છબીઘરોના માલિકોને જ ટિકિટોના કાળાબજારમાં ભાગીદાર બનાવી દીધા. થોડી જ ટિકિટો બારી પર વેચાતી. બાકીની ટિકિટોના બ્લેક થતાં અને તેમાં છબીઘરના માલિકોનો પણ ભાગ રહેતો. નાના હવે જાણીતો બની ગયો હતો.

એ સમયગાળા દરમિયાન એ સમગ્ર વિસ્તારના ડોન રાજન નાયરની   એસ્પ્લાનેડ કોર્ટ પાસે એક રિક્ષાવાળાએ હત્યા કરી નાંખી. આ હત્યા અબ્દુલ કુંજુ નામના પ્રતિસ્પર્ધી મોટા ગુંડાએ કરાવી નાંખી હતી. નાના અને ગુંગો એ બેઉ રાજન નાયરના માણસો હતા. રાજન નાયરનું ખૂન થઈ જતાં નાના વિચલિત થઈ ગયો. એણે એના બોસ રાજન નાયરની હત્યાનો બદલો લેવા મનોમન નિર્ણય કરી લીધો. રાજન નાયર બડા રાજન તરીકે પણ ઓળખાતો હતો. બોસના મૃત્યુ બાદ નાનાએ તેનો કારભાર સંભાળી લીધો અને બોસની હત્યા કરાવનાર અબ્દુલ કુંજુંને પતાવી દેવાનો નિર્ધાર જાહેર કર્યા બાદ નાના હવે ‘છોટા રાજન’ તરીકે ઓળખાવા લાગ્યો.

નાના ઉર્ફે છોટા રાજનનો આ નિર્ધાર જાહેર થતાં એ વખતના મુંબઈના માફિયા બોસ ડોન દાઉદ ઈબ્રાહીમ પણ પ્રભાવિત થયો. મુંબઈના નોર્થઈસ્ટની બધી જ ગેંગો હવે છોટા રાજન તેમની સાથે જોડાય તેવું ઈચ્છતી હતી. છોટા રાજન અબ્દુલ કુંજુને ઉડાડી દેવાની યોજના બનાવી રહ્યો હતો. દાઉદ ઈબ્રાહીમ બીજી બધી જ પશ્ચાદભૂમિકાઓ ધરાવતા લોકો તેની ગેંગમાં સામેલ કરવા માંગતો હતો. દાઉદને હતું કે હાજી મસ્તાન કે કેટલાક પઠાણ છોટા રાજનને તેમની ગેંગમાં સામેલ કરી લે તે પહેલાં તે પોતાની ગેંગમાં આવી જાય તો વધુ સારું.

ખૂબ જ ત્વરાથી એક દિવસ દાઉદ ઈબ્રાહીમે છોટા રાજનને પોતાના હેડક્વાર્ટર પર મળવા બોલાવ્યો. એવું કહેવાતું હતું કે મુંબઈનો કોઈ પણ માણસ દાઉદના આવા નિમંત્રણનો અસ્વીકાર કરી શકે નહીં. છોટા રાજનનું એવું સ્વપ્ન હતું કે એક દિવસ દાઉદ ઈબ્રાહીમ સાથે કામ કરવું અને તે આજે સાચું પડતું લાગ્યું. દાઉદ ઈબ્રાહીમ છોટા રાજનના બોસ બડા રાજન કરતાં પણ મોટો ડોન હતો. દાઉદનો અંડરવર્લ્ડમાં એક કરિશ્મા હતો.

દાઉદે છોટા રાજનને તેના ઘેર બોલાવ્યો હતો, તેના એક પણ સાગરીતને આમંત્રણ નહોતું. છોટા રાજનનું દાઉદે ભવ્ય સ્વાગત કર્યું. છોટા રાજન દાઉદ ગેંગમાં સામેલ થવા સંમત થયો પરંતુ છોટા રાજનનો આ નિર્ણય તેના સાગરીતોને ગમ્યો નહીં. સાથીઓએ કહ્યું: ”દાઉદ સાથે સીધા જોડાયા વગર પણ આપણું નામ છે જ. દાઉદ સાથે જોડાવાથી આપણું નામ નાનું થઈ જશે.”

ભારે પરિશ્રમ બાદ છોટા રાજને પોતાના સાગરીતોને સમજાવી લીધા. છોટા રાજને કહ્યું, ”અત્યાર સુધી આપણે શેરીઓના ગુંડા હતા હવે સાચા માફિયા બની જઈશું. આપણો પ્રભાવ વધશે.”

છોટા રાજનની આ દલીલની ભારે અસર થઈ. છોટા રાજન હવે દાઉદ ઈબ્રાહીમ સાથે જોડાઈ ગયો. દાઉદ ઈબ્રાહીમની ગેંગ સાથે જોડાયા બાદ તેણે પહેલું કામ તેના અસલી બોસ બડા રાજનની હત્યા કરાવનાર અબ્દુલ કુંજાને પતાવી દેવાનું કર્યું. કુંજા ઘાટકોપરમાં ક્રિકેટ રમતો હતો તે વખતે જ તેની હત્યા કરી દેવાઈ. આ ઘટના બાદ છોટા રાજનનો મુંબઈના અંડરવર્લ્ડમાં દબદબો વધ્યો.

થોડાક જ સમયમાં છોટા રાજન ડોન દાઉદ ઈબ્રાહીમનો જમણો હાથ બની ગયો. દાઉદનો વિશ્વાસુ બની ગયા પછી દાઉદનું બ્રેઈન પણ છોટા રાજન જ બની ગયું. ૧૯૮૬ની ઘટનાઓ બાદ દાઉદ ઈબ્રાહીમ મુંબઈથી ભાગી ગયો ત્યારે તેનાં તમામ કારોબાર છોટા રાજન સંભાળવા લાગ્યો. દાઉદની ગેરહાજરીમાં આખીયે ગેંગ, વહીવટ અને નાણાકીય બાબતો તેણે ભારે કુશળતાથી સંભાળ્યાં. છોટા રાજન એક સરળ અને નમ્ર સ્વભાવનો વ્યક્તિ હોઈ તે અનેક સાગરીતોને સાથે રાખી શક્યો. અહંકાર અને ઘમંડથી દૂર હોઈ તેણે ગેંગને વધુ સબળ અને સક્ષમ બનાવી.

દાઉદ હવે દુબઈમાં રહેતો હતો. તેને છોટા રાજન જેવી વ્યક્તિની દુબઈમાં જરૃર હતી. આ તરફ મુંબઈની પોલીસે મુંબઈમાં દાઉદનાં અડ્ડાઓ અને ધંધાના સ્થળો પર ત્રાટકવાનું શરૃ કર્યું હતું. દાઉદના માણસો પણ પકડાવા લાગ્યા હતા. દુબઈમાં બેઠેલા દાઉદને લાગ્યું કે છોટા રાજન પણ જેલમાં જાય તે તેને પરવડે તેમ નથી. યોજનાપૂર્વક ૧૯૮૭માં છોટા રાજન પોલીસની આંખમાં ધૂળ નાંખી દુબઈ જતો રહ્યો અને ફરી તેના બોસ દાઉદ ઈબ્રાહીમ સાથે જોડાઈ ગયો.

દુબઈમાં પણ તેણે પોતાની વહીવટી કુશળતાનો લાભ દાઉદને આપ્યો. દુબઈમાં રહીને પણ તેણે મુંબઈના દાઉદનો ધંધો વિકસાવી આપ્યો.

પરંતુ છોટા રાજન માટે એક્ટર મિથુન ચક્રવર્તી હંમેશા તેનો પ્રિય અભિનેતા જ રહ્યો. એકવાર મિથુન ચક્રવર્તી દુબઈ આવ્યો ત્યારે એક કાર્યક્રમમાં છોટા રાજનનો અચાનક જ મિથુન સાથે ભેટો થઈ ગયો. મિથુનને જોતાં જ છોટા રાજન અભિભૂત થઈ મૂંગો થઈ ગયો. એ મિથુનને ભેટી પડયો. વારંવાર ભેટયો અને કેટલાયે સમય માટે એણે મિથુનને બાહુપાશમાં જકડી રાખ્યો. આ દૃશ્ય સાક્ષાત્કાર કરનારા લોકો પણ વિચારમાં પડી ગયા કે છોટા રાજનને આવો ભાવવિભોર થતાં અમે કદી જોયો નથી. છોટા રાજનના બાહોપાશમાં જકડાયેલા મિથુન પણ સ્તબ્ધ થઈ થોડીવાર માટે ક્ષોભ અનુભવી રહ્યો. નાના ઉર્ફે છોટા રાજને તેની સાથે તસવીરો પણ પડાવી અને એણે કહ્યું: ”મુંબઈ તિલકનગર ખાતે તમારી ફિલ્મોના ટિકિટોના હું બ્લેક કરતો હતો, અને એ રીતે જ મેં મારી કારકિર્દીની શરૃઆત કરી હતી.”

એસ. હુસૈન ઝૈદી દ્વારા લિખિત ”મ્અષ્ઠેઙ્મટ્વ ર્ મ્ટ્વહર્ખ્તા” નામના તાજેતરમાં પ્રગટ થયેલા પુસ્તકના આ કેટલાક અંશ છે. આ પુસ્તક હાર્પર કોલીન્સે પ્રગટ કર્યું છે.

આજે છોટા રાજન ક્યાં છે તેની કોઈને ખબર નથી.

(સૌજન્યઃ ટેલિગ્રાફ)
– દેવેન્દ્ર પટેલ
www.devendrapatel.in

Page 25 of 43

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén